5a C. PLINII HIST. NAT. LIB. XXVI. 



luere quam codicillis. Gnera ejus multa. Primus cogno- 

 minatur characias, qui et masculus existimatur, ramis 

 digitali crassitudine , rubris, succosis, quinque aut sex, 

 cubitali longitudine : a radie foliis pacne ole, in cacu- 

 minibus coma junci. Nascitur in asperis maritimis. Le- 

 gitur semen autumno, cum coma : siccatum sole tundi- 

 tur, et reponitur. Succus vero incipiente pomorum 

 lanugine , defractis ramulis , excipitur farina ervi , aut 

 ficis , ut cum iis arescat. Quinas autem guttas singulis 

 excipi satis est. Traduntque etiam toties purgari hydropi- 

 cos fco sumpta, quot guttas lactis exceperit. Succus quum 

 colligitur, ne attingat oculos cavendum est. Fit et e fo- 

 liis tusis priore minus efficax. Fit et decoctum e ramis. 

 Est semen in usu cum melle decoctum ad catapotia sol- 

 vendae alvi gratia. Semen e dentium cavis cera includi- 

 tur. Colluuntur et radicis decocto e vino aut oleo. 



Illinunt et lichenas succo : bibuntque eum, ut purgent 

 vomitione et alvo soluta, alias stomacho inutilem. Tra- 

 hit pituitam sale adjecto in potu , bilem aphronitro. Si 

 per alvum purgari libeat, in posca : si vomitione, in 

 passo aut aqua mulsa. Media potio tribus obolis datur. 

 Ficos a cibo sumpsisse melius est. Fauces urit leniter : 



