i 9 4 C. PLINII HIST. NAT. LIB. XXVII. 



Androssemon , sive ascyron , vi. 



X. Androsaemon , sive (ut alii appellavere) ascyron, 

 non absimile est hyperico , de qua diximus , cauliculis 

 raajoribus , densioribusque , et magis rubentibus. Folia 

 alba rutae figura : semen papaveris nigri. Comae tritae 

 sanguineo succo manant. Odor eis resinosus. Gignitur 

 in vineis. Fere medio autumno effoditur, suspenditurque. 

 Usus ad purgandam alvum tusae cum semine, potaeque 

 matutino, vel a cena, duabus drachmis in aqua mulsa, 

 vel vino, vel aqua pura, totius potionis sextario. Trahit 

 bilem : prodest ischiadi maxime. Sed postera die cap- 

 paris radicem resinae permixtam devorare oportet dra- 

 chme pondre , iterumque quatridui intervallo eadem 

 facere : a purgatione autem ipsa robustiores vinum bi- 

 bere, infirmiores aquam. Imponitur et podagris, et am- 

 bustis, et vulneribus, cohibens sanguinem. 



Ambrosia , sive botrys, sive artemisia , m. 



XI. Ambrosia vagi nominis est, et circa alias herbas 

 fluctuati : unam habet certam, densam, ramosam, te- 

 nuem, trium fere palmorum , tertia parte radice bre- 

 viore , foliis rutae circa imum caulem. In ramulis semen 

 est uvis dependentibus , odore vinoso : qua de causa 



