ao8 C. PLINII HIST. NAT. LIB. XXVII. 



Ampelos agria, iv. 



XXVII. Ampelos agria vocatur herba, foliis duris ci- 

 neracei coloris , qualem in satis diximus , viticulis lon- 

 gis, callosis, rubentibus, qualiter flos, quem Jovis flam- 

 mam appellavimus in violis : fert semen simile punici 

 mali acinis. Radix ejus decocta in aquse cyathis ternis, 

 additis vini coi cyathis duobus, alvum solvit leniter, 

 ideoque hydropicis datur. Vulvae vitia et cutis in facie 

 mulierum emndat. Ischiadicos quoque uti hac herba 

 prodest, tusa cum foliis, et illita cum succo suo. 



Absinthium : gnera ni ; medicinae xlviii. 



XXVIII. Absinthii gnera plura sunt : santonicum 

 appellatur a Galliae civitate : ponticum a Ponto, ubi 

 pecora pinguescunt illo, et ob id sine felle reperiuntur; 

 neque aliud praestantius : multoque italicum amarius , 

 sed medulla pontici dulcis. De usu ejus convenit dicere, 

 herbae facrllimae, atque in ter paucas utilissimae, prterea 

 sacris populi romani celebratae peculiariter. Siquidem 

 Latinarum feriis quadrigae certant in Gapitolio , victor- 

 que absinthium bibit : credo, sanilatem prmio dari 

 honorifice arbitra tis majoribus. Stomachum corrobort, 

 et ob hoc sapor ejus in vina transfertur, ut diximus. 



