a66 C. PLINII HIST. NAT. LIB. XXVII. 









Peplis , sive syce , sive meconion aphrodes , m. 



XCIII. Peplis , quam aliqui sycen , alii meconion , alii 

 mecona aphrode vocant , ex una radie tenui fruticat , 

 foliis rutae paullo latioribus, semine sub foliis rotundo, 

 minore quam candidi papaveris. Inter vites fere colligi- 

 tur messibus : siccaturque cum fructu suo , subjectis , in 

 quae excidat. Hoc poto alvus solvitur, bilis ac pituita 

 detrahitur. Media potio est acetabuli mensura, in aquae 

 mulsae heminis tribus. Et cibis inspergitur obsoniisque 

 ad molliendam alvum. 



Periclymenon , v. 



XCIV. Periclymenos fruticat et ipsa , ex intervallo 

 duo folia habens , subcandida , mollia. In cacumine au- 

 tem semen inter folia durum, et quod difficile vellatur. 

 Nascitur in arvis ac sepibus, convolvens se adminiculis 

 quibuscumque. Semen ejus umbra siccatum tunditur et 

 in pastillos digeritur. Hi resoluti dantur in vini albi cya- 

 this tribus , tricenis diebus ad lienem : eumque urina 

 cruenta , aut per alvum absumit : quod intelligitur a de- 

 cimo statim die. Urinam cient, et folia decocta : quae 

 et orthopnoicis prosunt. Partum quoque adjuvant, se- 

 cundasque pellunt pota simili modo. 



