io8 C. PLmiI HIST. NAT. LIB. XXVIII. 



nat ulcra. Taurinus quidem recens inter venena est, 

 excepta iEgira. Ibi enlm sacerdos Terrae vaticinatura , 

 tauri sanguinetn bibit, prius quam in specum desceudat. 

 Tantum potest sympathia illa, de qua loquimur, ut ali- 

 quando religione , aut loco fit. Drusus tribunus plebei 

 traditur caprinum bibisse , quum pallore et invidia ve- 

 neni sibi dati insimulare Q. Caepionem inimicum vellet. 

 Hircorum sanguini tanla vis est, ut ferramentorum sub- 

 tilitas non alitei* acrius induretur, scabritia poliatur ve- 

 hementius,'quam lima. Non igitur et sanguis animalium 

 inter communia dici potest, et ideo suis quisque dicetur 

 effectibus. 



Privatae ex animalibus medicinse digestae in morbos. Contra ser- 

 pentes. Ex cervo; liinnuleo; opliioncj apro; capris, et hdis; 

 asino. 



XLII. Digeremus enim in mala singula usus, pluri- 

 mumque contra serpentes. Exitio his esse cervos nemo 

 ignort, ut si quae sunt, extractas cavernis mandentes. 

 Nec vero ipsi spirantesque tantum adversantur, sed 

 membratim quoque. Fugari eas nidore cornu eorum si 

 uratur, dictum est : at de summo gutture usts ossibus , 

 congregari dicuntur. Pelles ejusdem animalis substratae, 

 securos praestant ab eo metu somnos. Coagulum quoque 

 ex aceto potum ab ictu : et si omnino tractatum sit ^ co 



