r 



246 C. PLINII HIST. NAT. LIB. XXIX. 



ergo? damnatam ab eo rem utilissimam credlmus? Mi- 

 nime hercules : subjicit enim qua medicina et se et 

 conjugem usque ad longam seiiectam] perduxerit , lis 

 ipsis scilicet, quae nunc nos tractamus; profiteturque 

 esse commentarium sibi-, quo medeatur filio, servis fa- 

 miliaribus , quem nos per gnera usus sui digerimus. 

 Non rem antiqui damnabant, sed artem. Maxime vero 

 quaestum esse immani pretio vitae , recusabant. Ideo 

 templum /Esculapii , etiam quum reciperetur is deus , 

 extra Urbem fecisse , iterumque in insula , tradimtur. 

 Et quum Graecos Italia pellerent, diu post Ctonem, 

 excepisse medicos. Augebo providentiam illorum. Solam 

 hanc artium graecarum nondum exercel romana gra- 

 vitas in tanto fructu ; paucissimi Quiritium attigere, et 

 ipsi statim ad Graecos transfugae : immo vero auctoritas 

 aliter quam graece eam tractantibus , etiam apud impe- 

 ritos expertesque linguae , non est. Ac minus credunt , 

 quae ad salutem suam pertinent , si intelligunt. Itaque 

 hercule in hac artium sola evenit , ut cuicumque medi- 

 cum se professo statim credatur, quum sit periculum in 

 nuUo mendacio majus. Non tamen illud intuemur, adeo 

 blanda est sperandi pro se cuique dulcedo. NuUa prae- 

 terea lex, quae puniat inscitiam : capitale uullum exem- 

 plum vindictae. Discunt periculis nostris, et exprimenta 

 per mortes agunt : medicoque tantum hominem ceci- 



