3oo C. PLINII HIST. NAT. LIB. XXXII. 



De lepore raarino, v. 



III. Non sunt minus mira, quae de lepore'marino tra- 

 duntur. Venenum est aliis in potu , aut in cibo datus , 

 aliis etiam visus. Siquidem gravidae si omnino aspexerint 

 feminam ex eo gnre dum taxt, statim nausea et redun- 

 datione stomachi vitium fatentur, ac deinde abortum fa- 

 ciunt. Remedio est mas , ob id induratus sale , ut in bra- 

 ehialibus habeant. Eadem res in mari et tactu quidem 

 nocet. Vescitur eo unum tantum animalium ut non in- 

 tereat, mullus piscis : tenerescit tantum, et ingratior, 

 viliorque fit. Homines quibus impactus est, piscem oient, 

 hoc primo argumento veneficium id deprehenditur. Ce- 

 tero moriuntur totidem diebus, quot vixerit lepus; in- 

 eertique temporis veneficium id esse , auctor est Licinius 

 Macer. In India adfirmant non capi viventem : invicem- 

 que ibi hominem illi pro veneno esse , ac vel digito om- 

 nino in mari tactum mori. Esse autem ampliorem multo, 

 sicut reliqua animalia. 



Mirabilia Rubri maris. 



IV. Juba in his voluminibus, quae scripsit ad C. Cae- 

 sarem Augusti filium, de Arabia , tradit mitulos marinos 

 ternas heminas capere. Getos sexcentorum pedum longi- 

 Uidinis, et trecentorum sexaginta latitudinis in flumen 

 Arabise intrasse, pinguique ejus mercatores negotiatos, 



