i*4 C. PLINII HIST. NAT. LIB. XXXVI. 



circiter trecentos triginta duos. Et ipsum Phidiam tra- 

 dunt scalpsisse marmora, Veneremque ejus esse Romae 

 in Oetaviae operibus eximi pulchritudinis. Alcamenem 

 Atheniensem (quod certum est) docuit in primis nobi- 

 lem , cujus sunt opra Athenis complura in dibus sa- 

 cris , praeclaraque Venus extra muros , qu appellatur 

 Aphrodite sv JLv)7roi. Huic summam manum ipse Phi- 

 dias imposuisse dicitur. Ejusdem discipulus fuit Agora- 

 critus Parius , et tate gratus. Itaque e suis operibus 

 pleraque nomini ejus donasse fertur. Certavere autem 

 inter se ambo discipuli Venere facienda. Vicitque Alca- 

 menes non opre, sed civitatis suffragiis, contra pere- 

 grinum suo faventis. Quare Agoracritus ea lege signum 

 suum vendidisse traditur, Ne Athenis esset, et appel- 

 lasse Nemesin, Id positum est Rhamnunte pago Atticae, 

 quod M. Varro omnibus signis prsetulit. Est et in Matris 

 Magnae delubro in eadem civitate Agoracriti opus. 



Phidiam clarissimum esse per omnes gentes , quae 

 Jovis Olympii famam intelligunt, nemo dubitat : sed ut 

 merito laudari sciant , etiam qui opra ejus non vide- 

 runt, proferemus argumenta parva, et ingenii tantm. 

 Neque ad hoc Jovis Olympii pulchritudine utemur, non 

 Minerv Athenis fact amplitudine, quum sit ea cubi- 

 torum viginti sex; ebore haec et auro constat : sed scuto 

 ejus, in quo Amazonum prlium clavit intumescente 



