i,',6 C. PLINII HIST. NAT. LIB. XXXVI. 



venio , non in columnis tamen crustisve : ut supra ca- 

 rystii : sed in massa ac vilissimo liminum usu. Post hune 

 Lepidum ferme quadriennioL. Lucullus consul fuit, qui 

 nomen ( ut adparet ex re) luculleo marmori ddit, ad- 

 modum dlecta tus illo : primusque Romam invexit, atrum 

 alioqui, quum cetera maculis aut coloribus commenden- 

 tur. Nascitur autem in Chio insula, solumque paene ho- 

 rum marmorum ab amatore nomen accepit. Inter hos 

 primum , ut arbitror , marmoreos parietes habuit scena 

 M, Seaurj , non facile dixerim sectos , an solidis glebis 

 positos , sicuti est hodie Jovis Tonantis aedes in Capi- 

 tolio. Nondum enim secti marmoris vestigia invenio in 

 Italia. 



Ratio secandi marmora. De arenis quibus secantur. 



IX. Sed quisquis primum invenit secare , luxuriamque 

 dividere, importuni ingenii fuit. Arena hoc fit, et ferro 

 videtur fieri, serra in praetenui linea premente arenas , 

 versandoque, tractu ipso scante. iEthiopica ad haec 

 maxime probatur. Nam id quoque adeessit, ut ad iEthio- 

 pas usque peteretur , quod faceret marmora : immo vero 

 in Indos, quo margaritas quoque peti severis moribus in- 

 dignum erat. Haec proxime laudatur. Mollior tamen , 

 quae aethiopica. Illa nulla scabritie secat. Indica non 

 aeque laevigat : sed ea combusta polientes marmora fri- 

 care jubentur. Simile et naxiae vitium est, et coptidi, 



