3/,o C. PLINII HIST. NAT. LIB. XXXVII. 



bra, surdusque fit colos, qui improbatur, etiam dilu- 

 tior. Hinc gnera distinguuntur. Sunt aliqui obscuri , quos 

 vocant caecos : alii densi , nec e liquido translucidi : qui- 

 dam varia nubecula improbati. Aliud est hoc, quam um- 

 bra , de qua diximus. Nubecula enim albicantis est vi- 

 tium, quum viridis non pertransit aspectus , sed aut intus 

 occurrit, aut excipit in fine visum candor. Haec coloris 

 vitia: illa corporis, capillamentum , sal, plumbago. Ab 

 iis aethiopici laudantur a Copto dierum trium itinere, ut 

 auctor est Juba , alacriter virides , sed non facile puri 

 aut concolores. Democritus in hoc gnre ponit hermeos , 

 et persicos : illos extumescentes : persicos vero non trans- 

 lucidos, sed jucundi tenoris, visum implere, quem non 

 admittant, felium pantherarumque oculis similes: nam- 

 que et illos radiare, nec perspici. Eosdem in sole hebe- 

 tari : in umbra refulgere, et longius, quam ceteros, ni- 

 tere. 



Omnium horum etiamnum vitium, quod fellis colo- 

 rem, aut ris habet. In sole dilucidi quidem ac liquidi , 

 sed non virides. Haec vitia et atticis maxime sentiuntur, 

 in argentariis metallis repertis, in loco qui Thoricos vo- 

 catur , semper minus pingues, et e longinquo speciosiores. 

 Frequens et iis plumbago, hoc est, ut in sole plumbei 



