388 C. PLINII HIS. NA.T. LIB. XXXVII. 



Iris : gnera ejus n. 



LU. Proximum cerauniae nomen apud eos habet, quae 

 appellatur iris. Effoditur in quadam insula Rubri maris, 

 quae distat a Brnice urbe sexaginta millia pass. , cetera 

 sui parte crystallus. Itaque quidam radicem crystalli esse 

 dixerunt. Vocatur ex argumento iris. Nam sub tecto 

 percussa sole , species et colores arcus caelestis in proxi- 

 mos parietes ejaculatur, subinde mutans , magnaque va- 

 rietate admirationem sui augens. Sexangulam esse, ut 

 crystallum , constat. Sed esse aliquas scabris lateribus , 

 et angulis inqualibus dicunt, in sole aperto projectas, 

 radios in se cadentes discutere : aliquas vero ante se 

 projecto nitore adjacentia illustrare. Colores vero non 

 nisi ex opaco reddunt, nec ut ips habeant, sed ut re- 

 percussu parietum elidant : optimaque , quae maximos 

 arcus facit, simillimosque caelestibus. Est et alia iris, 

 cetero similis, at praedura : quam Horus crematam tu- 

 samque ad ichneumonum morsus remedio esse , nasci 

 autem in Perside tradit. 



Lepor. 



LUI. Similis est aspectu , sed non ejusdem effectus , 

 quae vocatur zros, alba nigraque macula in transversum 

 distinguente crystallum. 



