— 3 — 



i)e Hippiatricorum codice Cantabrigiensi nuper accuratius disserui in maseo Rhenano 

 vol. 51, 52 sq. Nunc quandoquidem exoptata mibi offertur occasio aliquid publicandi, me nibil 

 melius facere posse arbitror quam singularis illius libri manu scripti capita nonnuila adhuc 

 ignota in lucem edere et enarrare. 



Gommentationum , quae more venerabili programmatis scholasticis praemittuntur, sane 

 boc fatum esse solet, ut a nullo fere legantur; neque id mirum ea aetate, qua homines 

 haud infimi ordinis philologos rident nasoque adunco suspendunt, quod isti mente capti caenum 

 praeteritorum saecuiorum effodere studeant. 'Apage istos ycovto^OfMfivTiag et lAovoavkXafiovg 

 grammaticos, quorum putiila et inepta disciplina recentes puerulorum animi obtundantur!' 



At impense vereor, ne etiam collegae humanissimi litteris baud mediocriter tincti, qui 

 in copias summorum scriptorum antiquorum se ingurgitaverunt, mirabundi interrogent, 

 num operae pretium sit talia anecdota, membra vilissimi corporis disiecta, e codicum latebris 

 protrahere. Quibus respondeo memoriam disciplinae instaurandam esse, quae tam mirum in modum 

 apud Graecos Romanosque floruit, ut vel bodie eam viri artis veterinariae peritissimi summis 

 laudibus dignam esse censeant. Philologorum vero quis scit nobis reliquias Ubrorum quinqua- 

 ginla fere mulomedicorum servatas esse? Quae si in unum corpus coacta erunt, cognoscetur, 

 quid inde ad historiam disciplinarum naturalium et humani cultus redundet. Quis vero non 

 gaudet, quantum his proximis annis nostrates — inter quos bonoris causa nomino Dielesium 

 virum summum et Maximilianum Wellmannum — praestiterint ad bistoriam medicinae Graeco- 

 rum melius explanandam? Et 'mulomedicinae doctrina', inquit Vegelius praef. 6, 'ab arte 

 medicinae non adeo multis discrepat, sed in plerisque consentit': idem multis saeculis ante 

 Aristoteles h. a. 8, 24 p. 604 b, 25 oXcag di (paatv oi eftnetQotj ax^^ov oaaneq 6cqQ(aa%eX 

 avd-Q6onog aQQcaaxrifiataj xai Innov aQQooateTv xal nQofiatov^): vel ob hanc causam ergo 

 praecepta veieriDaria non indigna sunt, quae cognoscantur, id quod etiam egregia Pelagonii 

 editione ab Ibmio ante quattuor annos emissa demonstratur. 



Atque cum propter bonde papyri peDuriam fieri bod possit, ut bic omnia capita Canta- 

 brigiensia inedita plus quadringenta aut pleraque propooam, selegi oclo ea capita, quae in primis 

 codicis foliis leguntur (cf. M. Rh. II. 5), quae, curo non ad sanitatem sed ad educationem et 

 formam equorum perlineant, ah eclogis vere hippiatricis merito seiuncta sunt. Ctenim digna 



») a. Pli0. B. h. VIII 166. 



