— 13 — 



vn. 



C p. 8. 'Innov Gxoliov doxifiaoia. 



Tov di cfxokiov noXvVj elx^ av(in€(poQ^(iivoVj xqazeqavxeva, ^QaxvTQax^i-oVj Gtfio- 

 nQOCianoVj (teXdyxQOt^v, XevxofifiaTOVf vtfatfiovj «o"» Xdaiov, xuxfov, fierd xiwQUiv fiohg 

 vneixovta. 



2 De matila seDtentia cf. iofra | noXlv eix^ onlla distinctiooe inter se posita, ut Platonis codices BT | 

 fiaQVTQoixiXov \ arifxonQoaomov 3 Xtvxofifxttxov: ylavxofifiarov Plato 



In fragmeDto sexto gravissima suot, quae 1. 3 inde a xecpal^v fnxqdv usque ad intjQfiivag 

 1. 13 de equi boni forma leguntur. fd quod ut melius cognosci possit, omnium scriptorum poetarum 

 Graecorum Romanorum de eadem re locos sub uno conspectu posui. Tabuiam autem ita constitui, ut 

 ordinem, quo enumerantur equi membra, a Varrone servatum repeterem. A quo ubi Columella, 

 Geoponica, C recesserunt, hoc numeris additis significavi. Ceterorum testium quae nibil ad rem 

 facere videbantur, melioris conspectus causa praecidi: id quod imprimis de Simone et Xenopbonte 

 moneo. Consulto autem neglexi Pelagonium cap. 2, quippe qui Columellae descriptionem anxie 

 repetiverit ^) , et Isidorum, cuius de equi forma Etym. XII 1, 45— 47 ad Palladium redeant. 

 Quae G 262 in calce de eadem re leguntur a det xavra exeiv vov Innov, omnino non antiqua 

 sunt, sicut ex voculis neograecis apparet: itaque in codice Hippiatricorum B (cf. supra p. 5 annot.) 

 primo defuerunt et recentissima manu in folio 331 v ceterum puro appicta suni. Neque Vegetius 

 VI 6 et 7 huc pertinet, qui multarum nationum virtutes, quas in usu praestent, enumerans, nullam 

 speciem nisi Hunnorum et Persarum equorum accuratius describit; cf. infra p. 30. Theomnesti 

 autem neql intloy^g innwv inscriptum caput, quod adhuc in C p. 334 — 344 latet (cf. Rh. M. 

 51, 61), cum non pauca singularia praebeat neque tulerit aetatem nisi foedissime corruptum et 

 mutilatum, segregare malui. Ad rem diiudicandam nibil valet. PoIIucis I 188 sqq. denique ad ipsos 

 scriptores Atticos redire demonstrari potest. Sed vide sis ipse: 



^) Discrepat aliqQOtiens Pelagonins a Columella , de qua re Ihmius in commeQtario non ubique satis 

 accnrate egit, cum non parvi momenti sit ad contextos amborum recte constituendos. Et in cap. 2 Pel. uno loco 

 (tab. 3. 4), ubi codez Pelagonii 'naribas et arrectis' perperam praebet, Ihmins pleniora Colnmellae verba restitnit. 

 Tabnla nostra respecta ceterisqne testibus anditis ego puto omnes Pelagonii discrepaotias hic tempornm ininriis 

 tribnendas esse: P. ipse Colnmellae contextnm lacnnosnm et interpolatnm mann versavisse videtnr. Habet antem 

 P. (cf. tab. 10) 'numeroso pectore': quod hic deest 'masenlorum toris' iater 11 et 12, tamquam propria nota sit, ita 

 coDStitnta legitnr: 'mnsculis in toto corpore extantibus'. Valde mirum 19 'cansa longa et non setosa quia abdecet'; 

 aperte igitar P. fonti sno refragatnr; in verbo 'abdecet' cognoscimus glossam infimae aetatis. 20 omittit P. 

 'aeqnalibns atque albis', idem 23 'rotnndis', nbi 'et' post 'clnoibus' addit, 23 pro 'dnris' habet 'nigris', quod 

 scribarnm calami errorem esse arbitror. 



