— 18 - 



necessitutline scriptorum erravit verborumque tradilorum nimis tenax fuit. Saepius autem vel 

 aliis locis, ubi peilem ofTendit, aut difficultates praetermisit aut vi salebras removit, cum verba 

 codicis niolesta iincinis saepire [niuria satis habuit, cf. supra p. 11. Mihi via media ingredienda 

 esse videlur: neque mihi dubium, testes ceteros si audiam, quin Varro cum alibi tum capite II 7 

 satis neglegenter egerit et exploratum esse puto verba Varronis in universum peius habita esse 

 quam Keilius vir summus concessit. Et ofTendo pedem iam in primis verbis 'qualis futurus sit 

 equus e pullo Cepulio' traditum) coniectari potest, si caput habet non magnum nec membris 

 confusis si est, oculis nigris' e. q. s. Neque voluit neque potuit dicere naturam fuluri equi 

 cognosci posse ex pullo, si pullus caput magnum alia haberet: quod est ineptissimum: immo 

 bonum ac non quemlibet Varro descripturus est equum. Itaque mihi certum necesse esse 

 suppleamus post 'coniectari potesl': 'tiet' vei 'erit bunus equus', quae verba iis quae antecedunt 

 'qualis futurus sit equus' verbis suo loco mota esse puto. Ita Columella, postquam de 'docu- 

 mentis honesli animi' dixit, pergil: 'corporis vero forma constabit exiguo capite' e. q. s. Geoponica 

 autem: ^Tov ds ncoXov %6v iaofifvov dyad-ov dtayvooGoiJkei^a . . . otov «tto [iev rov doofiatog', 

 codex C: "Innov (pafiev dyad-ov xstpaX^v /.iixQav exovxa xiX. Neque minus exploratum est 

 clausulam descriptionis Varronianae corruptam esse: 'Toto corpore ut habeat venas quae animadverti 

 possint (traditum 'possunt'), quod ^qui) huiuscemodi sit [et], cum est aeger, ad medendum adpositus 

 [corpore multuj'. Vides, quam multa Keilius aliis praeeuntibus mutaverit, ul verba intellegi possent. 

 At ego puto 'corpore multo' non glossam esse sed unum superesse ex iis, quae Varro de magni- 

 tudine totius equini corporis egerat; cf. in tab. Col. 27 et C 27, ubi etiam de^enis sermo est. Sed 

 nunc nos convertamus ad singulas notas, quas in tabula enumeratas apud Varronem aut legimus 

 aut testimoniis celerorum respectis desideramus. 



Et ut de tab. 2; 6; 7'), quae non praebentur nisi a C, nunc taceam (cf. infra p. 22), 8; 14; 24 

 non sine magna scriptoris incuria omilti poluerunt, sicut aegre ferimus, quod quae alii 22, 25, 26 

 de ungulis accuratiora docent, a Reatino, qui 22 'clunis ungulis' contentus sit, fere negleguntur. 

 Alienissimo loco Ib positum est, quia ordinem singulorum membrorum a capite incohatum disturbat, 

 idem dicendum est de 17, quod in Geop. et C recte collocatum exlat. Neque extrico, quomodo 

 10 'pectus latum et plenum' accusativus excusari possit, cum ablativo sit opus. 



Num Ib delebirous? Nimirum fuit valde neglegentis de membris equi universis loqui, 

 quoniam de singulis verba facere coepit. Silet Keilius, quamquaro equidero ne structuraro quidero 

 quaro vult verborum intellegere possum: 'qualis futurus sit equus e pullo coniectari potest, si 

 caput habet non magnum nec membris confusis si est, oculis nigris' (secuntur tredecim ablativi 

 eiusdem farinae): quoniam vir doctissimus post 'esl' virgularo posuit, omnes ablativos plane io 

 aere pendere vides, curo antea 'si' sine ulla necessitale repetita est. Vix opus est dicere 

 interpungendum esse: 'si caput habet non magnum nec membris coufusis, si est oculis nigris' e. q. s. 

 At enini quis unquam membra capitis ac non partes vidit? Ursinus ergo proposuit 'nec membra 

 confusa' ordine membrorum ita sane non restituto, J. G. Schneider relegavit verba violenler in 

 antecedens enuntiatum. Ego nil muto, etenim lege sodes, qnae C de equino capile habet: 

 'xecpaXijv ex^Tco fiixQav xal di^Q&QWfiev^v'. Audisne nunc Varronem voculam extremam 

 Graecam vertentem? Satis stolide, concedo, attamen accuratissime, nisi quod particula neganti 

 utitur (ut 1; 4; 21). .\eque anceps haereo, utrum scriptori an codici imputandum sit, quod 8 



^j ^umeri, qnos hic et iDsequeotibus pagiois afferu, uou pertiueot uisi ad tabalam propositam. 



