— 23 — 



protulit Plato, qui iniyQvnog de bono, Oifiog de malitioso animali dixerat. Num ergo in Geo- 

 ponicis emendandum: ro 6i nqoautnov (^fi^y ffifiov aU.' [i^] iniyQvnov vel x6 6i nQoaanov 

 iniyQvnov (^xai /t«)ij atfiovf At vereor, ne ila inscitiam compilatoris, quisquis fuit primus, in- 

 credibilem subievemus, nam quod superest solum atfjtov in C, facillime ex Geoponicorum lectione 

 tradita prodire potuit, cnm negiegenti cuidam codicis scribae vel ipsi compilatori C alterum 

 adiectivum satisfaceret. Nil ergo in Geoponicis mulandum esse censeo, quamquam miror Beckbium 

 cum verborum contextum constitueret in dirficullate ista conivere. 13 b Geoponicorum yaatiQa 

 {xotXiav) avfinenteafievijv xai talg Xayoai, avveaTaXfiivriv per rtv^g de (faat a C agglutinatum 

 est notae xoiXiav evoyxov Diopbaneae. 27 consentiunt verba ftdye&og — inrjQfiivag et quae 

 de colore secuntur, quae in C in brevius contracta esse nunc ex Geoponicis discimus. Imprimis 

 autem memoria dignum, quod Plato bic nomine appellatur. Denique etiam eavdvai fi,^ dvexo- 

 ftevov xtX. in Geoponicis redeunt, in quibus vero extrema codicis Cantabrigiensis tpvx^v dxaid- 

 nXijxiov xtX. desiderantur. Cognoscimus ergo descriptionem equi, quae redit ad Cassium Dio- 

 nysium, per Anatolium suppeditatam a C ex copiis eius scriptoris compietam esse, unde Geop. 

 XVI 2 fluxit. Lemma vero IleXaytoviov falsum esse — quae est vanitas omnium in Geoponicis 

 lemmatum — et per se certum est et probare possumus, quoniam aliter constituta Pelagonii de 

 re verba aetatem tulerunt, sicut supra exposui, cf. p. 13. Cuius tandem scrinia uterque expiiavit? 

 Responsio parata est, cum reputemus non modo in C additamenta ista descriptioni Dionysio- 

 Anatolianae intermixta esse, sed etiam Geop. XVI 2, 1 — 3 eidem, quae in antecedenti capite 

 (XVI 1, 9) exlat, descriptioni manifeslo agglulinari: id prima verba Ttveg de xai tovg eveQO(fd^dX- 

 fiovg iv TOlg ■KaXXiaiotg Tdtxovatv ostendunt, quae initio capitis plane insulsa sunt. Neque 

 placent § 4 ayad-ov de tnnov xai tovto texft^Qtov xtX., quae ad XVI 1, 10 pertinere mani- 

 feslum est: haec sententia a compiiatore ita inscite ceteris buius capitis partibus annexa est, ut 

 biatum apertum cognoscamus: nam cum totum caput a^fieTa dya&ov Innov complectatur, com- 

 pilatorem iterum quasi ab integro ordiri in propatuio est. Idem igitur Anatolius, qui cetera 

 omnia compilatori Cantabrigiensi adhuc praestitit, in XVI 2 prodil auctor. At enim de iilo audore 

 cogitari posse modo negavimus, quandoquidem inter Piatonem et Dionysium (i. e. Anatoiium) non 

 bene conveniret. Sed vide, ne iusto severius iudicaverimus. Etenim Anatoiius quae priores de 

 re rustica dixerant satis habuit in universum collecta proponere minime opiniones inter se dis- 

 crepantes curans. Neque tamen ei soli socordiara compilatoris Cantabrigiensis imputamus. Nam, 

 sicut ex Geoponicis nunc videmus, Anatolius Platonis verba nomine auctoris apposito attulerat 

 neque sicut hodie in C fit, cum Dionysiacis confuderat, quamquam ibi foedum errorem a nobis 

 detectum commisit. Quid quod alio Geoponicorum loco XV 1, 8, ubi Plato laudatur, ita ad 

 philosophum relegamur, ut appareat verba phiiosophi summi a compilatore ipso non lecta esse 

 (Rb. M. 48, 8, 2)? Cassianus Bassus igitur qui tractatum istum XV 1 neQi <pvatx<iov avf*- 

 na&etuv xai dvitnad-etwv scripsit, etiam bic Platonem iam ab Anatolio allatum inveoerat. Sane 

 risum ciet, quod Piatonera tamquam equi peritissimum auctorem ab Anatolio inter mulomedicos 



et verbum ipsnu ioasitatissimam est neqae extare videtar oisi apad Boeckhiam, Erkl. eio. aegypt. Urkonde p. 4, 7: 

 ajQOYyvixtnqoaonios C. 0. Miilier, Hdb. d. Arcb. § 329, 4, quem locom debeo Hasio in Stephaai Tbesaaro s. v. 

 •llatam. Ceteri osarpant aut atfios aat dvaaifios, quod bis ia parvo frastulo Simonis occarrit de cervice paalo 

 ante dictam 11. p. 17, 11 et 12. Oeniqae si tniaiftos Simooi damas, eam aperte Platoni refra^aotem facimas. 

 Diversa sane est qaaestio, qaara hic non profligare possam, num equi Graeci re vera inCyQvnoi foerint. 



