- 25 - 



GeopoDica cum RomaDis «eriptoribus comparaoti id faciliime contingit. Utinam mox aliquis 

 laborem bonse fnigis plenitsimum sttscipiat! Satis multum enim temporis lapsum est, ex 

 quo Buecbeler (Rh. M. 39, 39 i) prirou» errantibus viam monstravit, Heinzius recte in nni- 

 versum sed nimis breviter et parum accurate de re gravissima disputavit^). Ne obliviscamur 

 illud opus redintegrandum esse, cui Cartbaginienses debent, qaod in bistoria litterarnm im- 

 mortales sunt. lis vero qui Graecas litteras solas admirantur, contemnunt alienas, con- 

 diderandnm est a Cassio Dionysio multa de re rustica praecepta, quae apud plus quinquaginla, 

 quos enumerat Yarro rr. I 1, 8, scriptores Graecos legerat, suis voluminibus inserla esse. 

 Qaibus Simonem Atheniensem accedere nunc vidimus. Nunquam vero continget, ut Cassii 

 DioDjaii vei Diophanis libris restitutis Graecorum praecepta a Magonis ipsius disciplina di- 

 stinguamus, nisi forte nova adminicula nobis sese offerent. 



vni 



Capat, quod propositurus sum, bis publici iuris factum est Primo divulgatum a 

 Cramero in anecdotis Graecis Oxoniensibus IV 256 — 25S, ubi extat inter 'Excerpta Varia': de 

 eios origine ait Cra(mer) 'inter alia frag. e Codd. Bodl. exscripsit docl. vir Cberry, Arcb. Sed. 2S 

 cuius baec nota praefigitur excerpt. "Aliud ex alio Msto frag. communicavit mecum cl. Ber- 

 nardus". Qui codex Oxoniensis iste sit, nondum eruere potui: vix est Baroccianus 161 saec. XV, 

 in quo 'veterinaria' insunt 'libri duo\ quoniam is cum G, in quo caput desideratur, omnino concinere 

 videtur. Nisi forte Bernardus ipsum codicem CantabrigieDsem inspexit, non dubium est, quin 

 librarius ille Oxoniensis codicem C bic cum pulvisculo exscripserit omnia menda et lacunas 

 aoxie servans et ipse nonnuUos errores novos commiltens: quae omnia infra annotabo (0) 

 De pusillis quidem discrepantiis omissis ne de origine uUi iam dubitationi locus sit'). Testis 

 tertius autem accedit hippiatricorum codex Londinensis (L) Sloane 745, in quo fol. 28 »q. 

 caput appareU Cum de L propediem in Museo Rhen. vol. 51 paolo accuratius aclurus sim neque 

 quidquam novi uno de Thessalis equis loco excepto Bussemakero teste inde bic redundet (cf. vero 

 etiam p. 31), hoc adnotasse sufficit. Deinde extat caput in codice Athoo (D), quo Aristophanis 

 Byzantii epitoma bistoriae animalium Aristotelicae tradita est, quam edidit Spyridon Lambros, 

 'Commentaria in Aristotelem Graeca', suppl. I p. 146 — 149. In fragroentorum numero est, quae 

 aliunde a compilatore in librum coUertionis secundum congesta sunt (§ 588 — 609). Verba autem, 

 quae ibi inveniuntur, non leviter discrepant a C, quoniam D non modo crebro corrosus est'), 

 ged etiam haud paoca servavit, quae in C desiderantur, ut de emendationibus, quas D praebet 

 et de inverso equorum generum ordine hic tacearo. Ita factum est, ut a C haec scriptoris 

 verba, a D illa memoria digna putata aetatem tulerint et utroque inter sese comparato imago 



1) CommeDt. Ribb. p. 434 — 440, commentariolas de hac re seriptai sex paginas expletl 

 ^) Daae emeDdatiaocalae ififigi&eTs p. 27, 7 et 'YqxuvoI p. 30, 8 dob eodici deberi sed elapsae esse 

 videntar editori invito, qai aoxios cetera codicis moostra servavit. Atqne cam p. 30, 10 et 13 x^ilotJixovat et 

 yfvoiTo non modo ia panctis infra lioearo positis notata sint, sed etiam in C (abi ea poocta etiam alibi saepe 

 apparent), pato Bernardnm ipsam codicem C manibas versavisse et Cra vel eios auctorem de origioe capitis 

 erravisse. De excerptis Crameri, qaae in Barocciaoo codiee extaot, cf. iofra p. 30 ann. 

 *) lacanas qaalescaoqae eodicis D [. . .] ita sigoificavi. 

 Priedr.-Werd. Gymn. 1896. 4 



