— 3 — 



catio fuisset, inter occasum solis et septentriones Bitaui, 

 Bon ita immerito sic, ut factum sit, describi; at yero 

 etiam illas pugnas et mala, Romanis iude orta, ex parte 

 effecisse, ut de tota terratam male sentirent infe^eque 

 judicarent. Quin ipse Tacitus^) jam monct, res a popula- 

 ribus suis in majus esse auctas, discrimenque in rerum 

 natura positum inter terrae regiones aquilonares et au- 

 strales agnoscit. ^) 



DE SILVIS. 



Plerumque antiqua Germania false cogitatur esse 

 terra, una eaque infinitae magnitudinis silva operta, 

 quae, nonnisi paludibus interrupta, solis radios a tcrra 

 prohibeat. Quae falsae opiniones maxime e descriptio- 

 nibus Hercjniae silvae apud Caesarem^), Melam *) et 

 Pliuium ^) prodiisse videntur. Multi autem viri docti, 

 et inter eos imprimis Wilhelmus^), demonstrarunt, voca- 

 bulo Hercynia nihil contineri, nisi nostrum liart, cujus 

 significatio nostro Wald prorsus respondeat. Hic e plu- 

 ribus antiquis scriptoribus unum et viginti diversos mon- 

 tes, saltus et lucos, quorum unusquisque jam peculiare 

 suum nomen habebat, enumerat, eorumque situm per- 

 quirit. Yix autem hic numerus omnia complectitur, sed 



1) Ann. n, 34. Ut quis ex longinquo revenerat, miracula narra- 

 bant, vim turbinuniy et inauditas volucres^ monstra maris ^ am- 

 higuas hominum et belluarum formas: visa, sive ex metu credita. 



2) Germ. c. 5. cf. pagg.l.S. Praeterea vide judicia veterum scri- 

 ptorum de Europae septentrionibus apud Vossinm ad Virg. Georg. III, 

 349 — 381. et in Ukert. Geographia Graec. et Bom. toni. II. bqcL U. 

 pag. 1 — 74. 



3) B. G. VI, 25. 



4) De sit. orb. III, 3. 

 «) Plin. H. N. XVI, 3. 



«) Cf. sasil^eltn ©ermamcn unb feine Stwo^ner. SBctm. 1833. pag. 

 27 -53. 



1* 



