— 5 — 



Stcabo /*) silvae Hercyniae bis verbis mentionem fccit: 

 jySi/va ffercynia, inquit, demior e»t, magni$que comita 

 arboribus, locis natura munitU magnum includens circu- 

 lumj medio ejus tita estregioaptahabitationi praeclarcj 

 de qua diximus.^' Quo loco Bohemiam, de qua paulo ante 

 (Yll, 1. §. 3.) locutus est, ia meute videtur Labuisse. 



Haud dubie etiamjam illo tempore inGermania tractus 

 reperiebantur , ubi silvae vel omnino non crescebant, 

 vel tantum bominum satione et cultu provenire pote- 

 rant; et in talibus locis illae quodduimodo vel auctae 

 esse possunt dici. Gcrtissimum vero argumentum, undc 

 apparet, immensos non fuisse silvarum tractus, in eo 

 positum est, quod majores nostri agriculturae reique 

 peeuariae navabant operam, neque minus in modo, quo 

 Caesar et Tacitus de hac re loquuntur. llle: ,,neque 

 ^isquam, inquit, agri m^duin aut certoa Jines habet 

 proprios; sed magistratus ac Principes in annos singu- 

 los gentibus cognatibusque hominum, qui una coieritit, 

 quantum et quo loco visum est, agri attribuunt atque 

 anno post alio transire cogunt.^^ B. G. VI, %^. Idem 

 (B. G. IV, 3.) : „ Publice maximam putant iSuevi) esse 

 latedem, quam latissime a suis Jinilms vacare agros: 

 h>ac re significari, magnum numerum civitatum suam 

 vim sustinere non posse. Itaque una ex parte a Sue- 

 vis circiter millia passuum ffC agri vocare dicuntur. *' 

 Tacitus ,,Agrij inquit (G. c. 36.), pro numero ctdtorum 

 ab universis vicis occupantur ; mox tnter se, secundum 

 dignationem^partiuntur : facilitatem partiendi camporum 

 spatia praestant.^^ Ibid. c. 16.: ^yColunt discreti ac di- 



Gennam, desperata expiignatione castroram... cum ea praedaj quam 

 in silvis deposuerant y trans Rhenum eese recepenint. 



*) Strabo rer. geograph. VII, 1. S« 5. ex versione Xylandri p.203. 



