— 9 ~ 



quod Caesar ^) et Plinius ^) tradiderunt, C. Tarandum 

 atque C. Alcein saltum Hercynium habitasse. At vero 

 primum horum animalium descriptio tam obscura ct 

 confusa est, ut viri docti hodie quoque non m eo con- 

 sentiant^), illos ceryos vere intelligendos esse; deinde, 

 si revera ii sint, qui describantur , quod cquidem addu- 

 bitare non ausim, tamen majus illorum temporum frigus 

 nondum satis probatum est. Identidem factis experi- 

 mentis cognitum est, C. Tarandos, qui Lapponiae sint, 

 ne in australi quidem Suecia posse propagari. At enim- 

 vero hoc animal in aliis etiam Europae *) regionibus ha» 

 bitat, nominatim in australi Russia usque ad littora flu- 

 minis Cumae, quod tangit 45 <> latitudinis, ubi medius 

 frigoris modus septentrionalis Germaniae frigus non su- 

 perat. Quomodo factum sit, ut C. Tarandus e patria 

 nostra prorsus decesserit, judicio pcrmitto doctorum re- 

 rum naturalium investigatorum. Minus longe a nobis 

 recessit alterum cervorum genus. Habitat hodie in sil- 

 vis palustribus Borussiae orientalis, Lithaviac, Poloniae 

 atque Russiae. Quum enim, hominum adspectum natu- 

 rali formidine quam maxime horrens, simulac quempiam 

 conspexerit, summa cum celeritate longissime aufogiat 

 nec prius fuga desistat, quam duni in tutum se perve- 

 nisse putet: in intimis tantum magnarum silvarum re- 

 cessibus, quae solum paludosum habent, reperitur. Quid 

 mirum igitur, quod animal in Germania, nusquam ho- 

 minum occursu vacua, amplius uon invenitur! Ante non- 

 nullos annos in nigri Eljstri regionibus saltuosis iis- 



1) Caes. B. G. VI, 26. et 27. 

 ») Plin. H. N. Vni, 16. 17. 



3) Cf. Recherches sur les ossemens fossiles par M. le Bon G. Cu- 

 vier. NoHvelle edition. Tome IV. Ci>ap. II. etc. 1883. 



♦) Cf. ©d^ins gtaturgcfd^i^te unb Wbilbungcn bci: ©augcttjiere. 3ucicl^ 

 1824. aSb. I. p. 321-328. 



