— 14 — 



queat. Praeterea, ut Taciti fidem addubitarem, me 

 PHnius cominovit , qui (H. N. XV, 30.) haec habet: 

 „//* ripi* Rheni tertius ii» {cerasis) color e nigro ac 

 rubenti viridique^ simili* maturescentibus semper^^» Ce- 

 rasa igitur ad Rbenum gignebantur; nonne vero cerasi 

 etiam in numerutn frugiferarum arborum adscribendae 

 suntl Idem scriptor plurium adhuc pomorum in Belgia, 

 nt cerasi Lusitaniae ^), mali Spadonicae^), et Platani^), 

 ex Asia ad Morinos maxime aquilonares transportatae, 

 mentionem fecit. Belgia autem a 8trabone paludosa'^) 

 nec minus, quam Germania, silvis horrida tamque ne- 

 bulosa depingitur, ut circiter meridiem tantum sol con- 

 spici possit ^). Apud Melam ^) de septentrionaii Gallia 

 haec leguntur: ^^Terra est frumenti praecipue et pa- 

 buli ferax et amoena lucis immanibus; guicquid ex sa- 

 tis frigoris impatiens est ager nec ubiij/ue alit^^, Quae 

 cum ita sint, quomodo fieri potuerit, ut Germania non 

 easdem ferret plantas, quas haec, natnra situque ei fere 

 aequalis, terra! Itaque Galli istius Morcau de Jonnes 

 sententias, ntpote quae conjecturis non satis stabilitis 

 nitantur, rcpudiari debere arbitror. 



Superest adlmc locus Plinii (H. N. XVIII, 49.), 

 ubi luculentissimum exhibetur testimoninm, unde claris- 

 sime elucet, veteris Geruiauiae frigus haud quaquam 

 tam vehemens , quam vulgo credatur , fuisse. Atque 

 haud scio , an ullus apud veteres auctores reperiatur 

 locus, quo accuratius, quantum hiemis illorum tempo- 

 rum frigus spatiumquc fuerit, edoceamur. Ille ita se 



1) Plin. H. N. XV, 30. 



2) Ibid. XV, 15. 



3) Ibid. Xn, 3. 



*) Strabo IV, 3. %. 4. 

 ») Ibid. IV, 5. g. 2. 

 «) De sit. orb. III, 2. 



