-^ ?7 - 



i^M Cidumellff^ ifui Ulk. Vff^ 2. 4^ltifiate» {ifvM rom- 

 menidfft^^, jS.eU ^nte ,^rduipuni .e^deiii co^'ec^ura ii. j(, 

 emendavit Btochart. flie^o.z. I. %. 89. Pluritiu receuT 

 tiores scriptQres in vocabulo Ceva postriun Kukx^]^-. 

 rire aibi viUentur. :•' • 



Miruin est sane, quod duae eae regiones, qoarum 

 unaquaeque waxima pecora unius ulteriusve duorum Ht 

 loruin generum, quae primaria sunt atqiie vel in moiiti> 

 bus vel in humilibus locis pascuntur, progigiiit, tum 

 parva dumtaxat pecora generasse traduntur. Cer-to au.' 

 tem contagio externae naturae ad corpora colenda non 

 minoris tunc fuit momcnti, quam nunc, atque Imic et>iam 

 inter pecus Helveticum et Frisium discrimen coustituit, 

 quod ex soli utriusque terrae diversitate na^citur ^). Bte- 

 niin differentia illa adeo sibi constaus est atque cuui se- 

 dis nutritusquc illoriim animalium coiijuncta, ut |HiUi, qui 

 his rebus commutatis procreati sint, jam a {lareutibus 

 paululum recedant. Quod cum veteres Homani jam beue 

 cognitum haberrat, identidem dissuadeut, ne animalia 

 ex montosis regionibus in planas , vel ex bis in illas 

 tranferantur ^). Itaque hoc mihi persnadere nequeo, fe- 

 races Frtsonum saltus pinguesque Alpium lierbas mind;^ 

 rem tunc vim ad pecus haboisse, quain nostra aetate.- 

 Tacitus ipse vocabulo plerumque ^) addito videtiir di* 

 cere , magna etiam armenta in Germania reperiri ; et 

 revera in aris illis, quae a gentilibus sacris faciendis 

 dicatae erant, ossa bubula, quae raagnum genus pro- 

 dunt, inventa sunt^). 



i) Cf. Si,. (S^.^.^turni/ ^nbeutjuascn bci- wtd^tilQlten Siacenjei^Kn bet 

 bcn »erfi^tebncn ^augtt)icrcn. Sfno/ 1812. ■ . . . 



>) Col. VII, 2, 18. < . 



3) Tac. G. c. 6. 



*) Cf. 2lc9Wten .«jfcc. p. XIII. . -. ' 



