— 29 ~ 



Trebrac inferloris et Porsteiiiiorpii apud Jenam, quoruin 

 quideui incoiae uesciunt, ex quo tempore illnd ibi ttlatur. 

 Ideni in Lusatia^) etiam invenitur, sicutl in Anglia et Sco- 

 tin, quo ex Tunete 2) translatum est. Et Strabo^) idcra in 

 littoribus Borystbenis et paludis Maeoticae faabitasse pro- 

 dit. At vero in Aegypto*) est, cujus cornua magnitudine au- 

 res non superant. Ccterum majores nostri pecore utcban- 

 tur pecuniae loco eoque Tectigalia^) et poenas soIveu> 

 das^) pendebant. 



§.9. 

 DE OVIBUS ATQUE CAPRIS. 



Nemo Ycterum scriptorum iilius aetatis, de qua hie 

 quaestio est, oves npminatim appellavit. Sed coujtcere 

 licet, vocabulum pecora ?) crebro eas simul complecti. 

 Lnus locus, sed dubiae admodum auctoritatis , apud 

 Varronem^) exstat, ubi ovium ita mentio fit: ,y£^mm 

 nuHC in multis locis genera pecudum ferarvm smit ali- 

 quot^ ut in Phrygia ex ovihus*"^. Schneiderus de eo 

 haec annotavit: — ,,«^ ovibu», ut in Phrygia. J. B. 

 R. B. nam in Phrisia multae dicuntur esse ovium fe- 

 rarum. Crescentius Basil. et anti*pm m^a^''. Si cum 

 hac conjectura nuntium Strabonis ^) comparamus, Bel- 

 gas magnas ovium, crassa sed prolixa lana praedita- 

 rum, greges possedisse , illa verba haud scio an ad 



1) Cf. 2(nton ©cfc^. ber tcutfd). ganbwirtljfd^aft, Tom. I. p. 17. 



2) Cf. 0. aSJitte sub voce: Un3ef)6cnte Slate, 



3) Rer. geogr. VIII, 3, §. 18. 



*) Cf. 2Cneffott 2tbbitbungen ber 9iinb»ief)s unb anbrer Jpaugt^ierraccn 

 auf ben ^vitiatgutern beg .R6ni9g 0. aSBurtem&erg, ©tuttgart 1832. 5te ftief. 

 «) Tac. G. c. 15. et 25. 



6) Ibid. c. 13. 



7) Ibid. c. 12. et 85. 



8) De r. r. II, 1,5. 



») Rer. geogr. IV, 4. §. 3. 



