— 36 — 



mestre natura sua triticum erat, quod ei Thuringico 

 generi responilet , cujus sementis alterna est , pro tem- 

 pestatis affectione vel autumnalis vel verua atque Wech- 

 selweixen appellatur. Dissensionem vero inter Pliuium 

 et Columellam ponderans equidem censeo diligentiori 

 Columellae, qui, cum agricola esset, rectius nosse rem 

 posset, plus iidei esse habendum, quam Plinlo, qui alio- 

 rum libros compilaverit. Radlofius tritici usum apud 

 majores nostros eo etiam demonstrare vult, quod Hero- 

 dotus 1) narravit , Ilyperboreos munera , quae Delum 

 quotannis mitterent, in cista, palea tritici farta, impo- 

 Euisse. Denique hoc quoquc testimonio esse possit, quod 

 in tumulis Schliebensibus multitudo tritici granorum re- 

 perta est; quorum ipse nonnulla possideo, quae quidem 

 mirae sunt parvitatis. 



§. 16. 

 DE SECALI CEREALI. 



Inter eos viros doctos , qui rerum naturalium apud 

 Graecos Romanosquc statum investigarunt, constat, nec 

 his neque illis S. cereale nostrum notum fuisse, aut nul- 

 lum quidem ab utrisque descriptum frumenti genus ad 

 hoc referri posse^). Alii tamen contrarium efficere vo- 

 lunt hoc Plinii loco ^) : ^^Secale Taurini sub Alpibus 

 jisiam vocant^ deterrimum et tantum ad arcendam fa- 

 mem^ fecunda^ sed gracili stipula^ nigritia triste, sed 

 pondere praecipuum. Admiscetur huic far^ wt mitiget 

 amaritudinem ejus: et tamen sic quoque ingratissimum 



1) L. IV. c. 33. 



2) Cf. 8tn!; ub. b. aftere ®efd). bec ©etratbeartcn. 3n b. 3Cbf)onblun= 

 gcn b. !6n. 2(cab. b. 2Bi|Tenfd^aftcn j. SSerltn aug b. Sa^rcn 1816 — 17. 

 p. 134. 



3) H. N. xvm, 40. • 



