LIFE OF WHARTON. 133 



luta, cordatioribus theologis prsedicandi munus 

 interdictum iri, ni Metropolitana authoritas 

 intercederet, verenduin esset. Nullam antea 

 ejusmodi facultatem concesserat Archiepisco- 

 pus; adeoque earn a me non petitam esse ma- 

 luisset: petenti tamen, ob officium ecclesias a 

 me praestitum, uti humanissim^ prsedicavit, non 

 contemnendum, denegare noluit; adhibita ta- 

 men protestatione se talem licentiam nulli post- 

 modum alii daturum esse. Discedentem rogavit 

 Archiepiscopus ut in capella sua Lamethana, 

 ipso audiente, Dominica sequente (quae Uivrsicos-ri 

 fuit) praedicandi mmius auspicarer. 



Die 3 Junii, coram Archiepiscopo loco dicto 

 concionatus sum in illud Joann. xiv. 26, 27, Ista 

 vobis dixi, &c. utque ab aliis postea intellexi, 

 lautum satis provincise non infeliciter gestae 

 sufFragium ab illo retuli. 



Die 25. — Episcopum Assaphensem* invisi, a 

 Tenisono monitus, ut ilium de libro quodam 

 Panormitani raro, qui penes ipsum fuit, con- 

 sulerem. Incredibili plan^ favore me excepit 

 Praesul eruditissimus, meique amicitiam adeo 

 gratam sibi futuram esse contestatus est, ut 

 longum satis iter lubenter susciperet, familiari- 

 tatis mecum ineundae ergo. Post finitas salu- 



* Dr. William Lloyd ; afterwards made Bishop of Lichfield 

 and Coventry ; under which name he is mentioned by Mr. 

 Wharton in the latter part of this diary. — See p. 150, &c. 



k3 



