222 APPENDIX. 



bis ofFertur, non ut salvi fiant, sed ut ab incre- 

 dulitate et corde suo refractario convicti, omni 

 excusatione careant. 



Fur. Hoc vis dicere; Deum reprobos velle 

 credere id quod est mendacium; Imo ipsum eos 

 eeterna damnatione multare, quia id quod men- 

 dacium est non crediderint: et quid impedit 

 quin ita ? Nam * postquam Deo reprobos dam- 

 nare stat sententia, perinde est quocunque modo 

 illos damnet. 



Cone. Subtilitates istas, quaeso, mitte; Deum- 

 que oremus potius ut seternam tibi salutem 

 conferat. 



Fur. Si orare vis, pro teipso ora: orando 

 frustra laborem impendere nolim : Si sum repro- 

 bus, non salutem consequar, si vel mille annos in 

 precando insumerem : Nam -f reprobatio firma et 

 immota stat, adeo ut, sicut electi reprobari non 

 possunt, pariter reprobi electi non possunt eva- 

 dere. Est quippe reprobatio immutabilis tarn 

 a parte Dei reprobantis, quam a parte hominum 

 reprobatorum. Quid hie ergo preces profi- 

 cient? Ex ad verso, si sum electus, Deus ab 

 aeterno salutem mihi destinavit, et J omnes qui 

 a Deo ante mundi creationem ad salutem ordi- 



■* Nicas de Schure in Instit. 



f Polan. in Doct. de Praedest. pag. 139. 



X Donteclock Instruct, de Praedest. p. 93. 



