74 Hermann Wolff. — Umbelliferae-Saniculoideae.' 



30. S. serpentina Eimer in Bot. Gaz. XLI. (1906) 3 4 2. — Planta bienni8(?), 

 gracilis, usque 20 cm et forsitan ultra alta. Gaules \ vel plures, tenues, erecti, ramosi, 

 apice 5 — 6-furcati, ramis ilaccidis, s. a. 3 — 6 cm longis, semel (bis) di- vel trichasia- 

 liter ramulosis. Foliorum basalium peliolus larainam aequans vel longior; lamina pal- 

 mato-5-parlita, segmentis anguslis, mcdio quam cetera usque duplo longiore, zh 4 cm 

 longo, 2 — 3 mm lato, subbipinnatisecto, pinnis angustis, inferioribus elongatis, ± pro- 

 funde incisis, laciniis angustissimis, p. ceteris abbrevialis, simplicioribus, segm. laleralibus 

 pinnatisectis, exterioribus deorsum spectanlibus, ceterum seg. medio quoad pinnas lacini- 

 asque similibus; f. fulcrantia caulinis similia, sed simpliciora. Prophylla primaria 3 — i 

 usque ad basin 3 — 4-parlita, segmentis 3 — 4-jugo- pinnatis, 2 — 3 cm longis; secundaria 

 niinora et minus divisa. Umbellae parvae, multiflorae, ca. 4 mm lalae; bracteae in- 

 volucrales lineares, integrae, acutissimae, 5 — 10 mm longae; 11. (J^ nuuierosi, s. a. 

 usque 2 mm longe pedicellati; sepala lanceolata, abrupte acuminata; petala late obovato- 

 cordata, manifeste unguiculata, lobulo inflexo triangulari, acutissimo, dimidio breviore; 

 fl. fertiles pauci, brevissime pedicellati; sepala quam in fl. (^ latiora, acutiora; petala. . .; 

 ovarimn s. a. inferne nudum, superne aculeolis basi incrassatis, apice uncinatis instructum ; 

 stjli longi reflexi. Fructus maturus non visus. 



Pazifisches Nordamerika: Californien: Portola, County San Mateo (Eimer 

 n. 4498); blüht im April. 



3<. S. nevadensis Wats. in Proc. Amer. Acad. XI. (<876) <39; Coult et Rose, 

 Revis. N. Amer. Unib. (1888) 105 et in Contr. U. S. Nat. Herb. VIT. 1. (1900) 38; 

 Greene, Fl. Francisc. III. (1892) 317; Howell, Fl. Northw. Amer. I. (1903) 264. — 

 Planta usque 35 cm alta, saepius humilior; radix elongato-fusiformis, 3 — 5 mm crassa. 

 Caulis fere a basi, perraro magis superne dense ramosus (itaque planta spurie pluricaulis), 

 ramis elongatis, erectis vel erecto-patentibus, usque 25 cm longis, nudis simplicibus, apice 

 cum caule ipso 3 — 8-furcatis, ramulis inaequalibus (nonnullis dt abbreviatis) semel v. bis 

 di- vel trichasialiter i'amulosis. Foliorum basalium petiolus usque 8 cm longus; lamina 

 ambitu ovato-rotundata, 3 — 4 cm longa, ± 3 cm lata, ternata aut subbipinnatisecta, foliolis 

 orbiculari- vel oblongo-ovatis, 3 — 5-lobis vel subpinnatim sectis, lobis \el pinnis in- 

 ferioribus remotis, subpetiolulatis, superioribus ± confluentibus, ovatis vel ovato-oblongis, 

 Omnibus margine toto irregulariter setoso-crenato-serratis vel tantum -serratis; fulcrantia 

 brevius petiolata et minus partita. Prophylla primaria satis magna, profunde inciso- 

 lobala vel tripai'tita, serrata, cetera parva, simpliciora. Flores (^ pauci; pedicelli p. a. 

 2 — i mm longi et incrassati; calycis dentes usque ad medium vel minus connati, quoad 

 liberi late ovati, mucronulati, margine (sub lente) scabriusculi, demum rigiduli; petala 

 late ovato-cordata, lobulo inflexo sublineari, longiore, 2 — 3-plo angusliore, apice sub- 

 fimbriato instructa, ca. 0/2™™ longa; fl. fertiles 3 — 5, sepalis et petalis quam in 

 fl. (3^ latioribus, ceterum vix diversis; styli demum reflexi sepalis multo longiores. 

 Fructus sessilis vel ad basin manifeste attonuatus itaque subpedicellatus, (ovoideo-) glo- 

 bosus, ubique aculeolis satis rigidis, basi incrassatis vel bulbosis obsitus, ca. 4 mm 

 longus. 



Pazifisches Nordamerika: Auf Bergen in Ost-Californien, bis zu 2000 m 

 hoch steigend (Hansen, Fl. Seq. Gig. Reg. n. 1116; Parish n. 3762; Heller et 

 Kennedy, Fl. Calif. n. 8879); Oregon (Cusick n. 2397, 2841); blüht im Sommer. 



32. S. septentrionalis Greene in Erylhea I. (1893) 6; Coult. et Rose in Conti*. 

 U. S. Nat. Horb. VII. I. (1900) 38. — 5^. divarkata Greene in Erythea III. (1895) 

 64, sec. Couller et Rose. — Herba monocarpica (?) radice parva el subtuberosa 

 vel majore et napilormi instructa. Caulis solilarius ca. 20 — 30 cm altus, erectus, 

 inferne simplex et remole foliosus, superne ramis paucis abbreviatis vel elongatis, 

 erecto-patentibus instructus, apice (cum ramis) 3 — 4-furcatus, ramis simplicibus vel 

 semel (bis) dichasialiter ramulosis. Folia eis specici praecedentis similia, ternata vel 

 biternata vel paucijugo-pinnata, foUolis ± incisis vel manifeste lobatis, ceterum ob- 

 solete setoso-crenatis vel postice -serralo-crenatis. Prophylla primaria magna, cetera 

 diminuta. Umbellae sat parvae; bracteae involucrales lanceolatac et indivisae vel trilobae, 



