Theophrastaceae 



von 



Carl Mez. 



(Gedruckt im Februar— Mai 1903.) 



Wichtigste Litteratur. D. Don in Lindl. Bot. Reg. XXI. (1835) n. 1764 et in 

 Edinb. N. Phil. Journ. X. (1831) 233. — Endlicher, Gen. (1839) 747. — A. 

 De Gandolle in Ann. sc. nat. 2. ser. XVI. (1841) 143 et in DG. Prodr. VIII. (1844) 

 1 45. — Lindley, Veg. Kingd. (l 847) 648. ' — Miquel in Fl. brasil. X. (1856) 273. 

 — Hooker f. in Benth. et Hook. f. Gen. II. (1876) 641, 648. — Radlkofer in 

 Sitz.-Ber. Acad. München XIX. (1889) 238. — Pax in Engl. u. Prantl, Pflzfam. IV. 1. 

 (1889) 88. — Baillon, Hist. pl. XI. (1892) 329. — Mez in Urban, Symb. antill. II. 

 (1901) 434. 



Anatomie: Radlkofer 1. c. — Solereder, Syst. Anat. der Dicot. (1899) 572 

 (sub Myrsinaceis). 



Character. Flor es hermaphroditi vel in Glavija dioici, typo 5-, raro 4-meri, 

 reguläres. Calyx inferus segmentis liberis vel non nisi brevissime connatis, saepius 

 crenatis vel rarius ciliatis, imbricatis vel quincuncialibus, apice sueto rotundatis vel raro 

 acutis rarissime acuminatis , constanter persistentibus , sicut petala punctis glandulosis 

 vel lineis carentibus. Corolla constanter monopetala rotata vel urceolata vel infundi- 

 buliformis, carnosa; segmentis imbricatis vel quincuncialibus ante anthesin saltem margi- 

 nibus bene sese tegentibus, nunquam papillosis. S tarn in a 5 ser. I. sive staminodia 

 (episepalea) constanter optime evoluta secus generum characteres corollae nunc raro 

 profunde nunc sueto alte inserta, glandiformi-globosa vel optime petaloidea nonnumquam 

 petalis paullo solum breviora, in Glavijae genere saepius cum glandulis magnis carnosis 

 epipetaleis alternantia et cum bis conjuncta, tarnen semper et absque dubio conspicua. 

 Stamina ser. II. petalis opposita iisque isomera typo libera sed in Glavijae floribus q^ 

 optime tubulose connata; filamentis constanter optime evolutis basin versus in tubum 

 nunc breviter liberum nunc totum cum petalis connatum coalitis, sueto apicem versus 

 angustatis, crassis carnosis ; antheris perinsigniter extrorsum rimis binis tota longitudine 

 dehiscentibus, dorsifixis, in Glavijae speciminibus cf apice truncatis scutulum centralem 

 10 — 20-dentatum quasi stellatum efformantibus , haud transverse septatis. Ovarium 

 ovoideum vel clavatum, sensim in stylum crassum manifestumque conspicuum vel raris- 

 sime subnullum transiens; stigmate discoideo vel rarius conico, integro vel rarissime 

 irregulariter loboso; placenta centrali, breviter stipitata, ellipsoidea vel ovoidea, apice 

 sterili, ovula oo multiseriata mucilagini immersa, anatropa gerente. Fructus baccatus 

 vel drupaceus nonnunquam fere siccus , indehiscens. Semina varie multa vel pauca 

 rarissime in unicum reducta, pulpae mucilaginosae immersa, testa tenui, albumine copioso, 

 laevi, corneo. Embryo manifestus et sueto optime evolutus in albumine erectus cylin- 

 draceus, rectus; cotyledonibus conspicuis, radicula crassiuscula. 



Arbores fruticesve americana foliis alternis sueto ad ramulorum apicem 

 comatim collatis et pseudoverticillatis , simplicibus, integerrimis vel saepius margine 



A. Engler, Das Pflanzenreich. IV. 236a. { 



