Aechmea. 119 



// Bracteae percrassae, lignosae cf. Chevallieriae genus. 

 2. Sepala apice haud spinulosa. Ligulae petalis altiuscule insertae 



Subgen. VIII. Macrochordium. 

 § Sepala basi plus minus alte connata. 



+ Bracteae membranaceae, ovatae breviterque acutae, apice haud 



duplicimarginatae 122. Ae. Lamarchei. 



++ Bracteae coriaceae cymbiformesque, obtusae, duplicimarginatae. 



Petala lutea, in 1 / s longitudinis ligulata . 123. Ae. eriostachya. 

 00 Petala e sordide pallido nigrescentia, in 7 3 longit. ligulata 



124. Ae. bromeliifolia. 



Hie inserta 125. Ae. ellipsoidea. 



§§ Sepala libera. 



+ Infiorescentia apice late obtusa 126. Ae. lagenaria. 



+ + Infiorescentia apicem versus attenuata. 



° Flores flavescenti-virentes; folia haud petiolata. 



* Foliorum Spinae 4 mm vel ultra longae. . 127. Ae. tinetoria. 



** Foliorum Spinae 1 mm longae 128. Ae. pulchra. 



°° Flores albi; folia petiolata 129. Ae.alba. 



II. Petalorum ligulae rudimentariae. Infiorescentia simplicissima spicata, perdense 

 strobiliformis, perennanter fiorens Subgen. IX. Purpurospadix. 



a. Infiorescentia elongate cylindrica. 



1. Bracteae apice patentes, quam fiores evoluti paullo breviores 



130. Ae. Germinyana. 



2. Bracteae apice refiexae, flores evolutos subaequantes . . 131. Ae. Veitchii. 



b. Infiorescentia abbreviata, capitiformis vel globosa. 



1. Folia bracteaeque dorso paullo tan tum lepidota vel subglabra. 



§ Infiorescentia globosa, scapo manifesto stipitata . 132. Ae. Magdalenae. 

 §§ Infiorescentia depressa capitiformis, inter folia intima subnidulans 



133. Ae. Fernandae. 



2. Folia bracteaeque dorso dense ferrugineo-lepidota . .134. Ae. rubiginosa. 



Subgen. I. Podaechmea Mez. 



Subgen. Podaechmea Mez in DC. Monogr. Phaner. IX. (1896) 191. 



Flores permanifeste pedicellati. Infiorescentia constanter panniculata bracteis flori- 

 geris minutis, inermibus, flaeeido-filiformibus. Sepala apice mucronata; petala haud 

 mucronata, rubra vel raro lutea. 



1. Ae. mexicana Bak. in Journ. Bot. n. s. VIII. (1879) 165. — Ae. grandis Wawra, 

 It. Sax.-Cob. (1883) 146 in adnot., nomen. — Guzmania grandis Hort. Linden, (non alior.) 

 ex Wawra, 1. c. — Hoplophylum grande Morr. ex Bak. Bromel. (1889) 50. — Folia ad 0,7 m 

 longa, medio fere 80 mm lata, apice rotundata et in spinam valide pungentem contraeta, 

 super vaginam haud angustata, spinis ad 2 mm longis dense armata. Scapus validus, 

 pedalis, vaginis integerrimis. Infiorescentia permultiflora, sesquipedalis, ad 0,13 m diam. 

 metiens, 2-pinnatim panniculata, squarrosa, furfuracea; bracteis omnibus valde reduetis, 

 subfiliformibus; ramulis quaquaverse 5— 10-floris omnibus fertilibus, patentibus. Flores 

 pedicellis usque ad 15 mm longis stipitati, ad 21 mm longi. Sepala libera, 6 mm longa, 

 valde asymmetrica, spinula brunnescente manifesta aueta. Petala rubra, ad 15 mm longa, 

 apice emarginata, 2,5 mm super basin ligulata. Stamina filamentis ser. II. cum petalis 

 ultra medium connatis: antheris medio dorsifixis, fere 3 mm longis; polline 2-porato. 

 Ovarium dense furfuraceum demum glabratum, globosum, ad 6 mm longum; tubo epigyno 

 subnullo; placentis loculis medium inter apicemque affixis; ovulis longe caudatis. 



Mexico: Tierra caliente, bei Orizaba und Cordova (Bourgeau n. 1490, 3106, Lieb- 

 mann n. 78, 79). — Bisweilen in Kultur. 



