Eria. 1 1 5 



stemii producto, subincrassato islhmo tenuissimo connatum, antice deltoideum, 3 mm 

 longum, 1,5 mm latum, trinerve. Gynostemium brevissimum, antice convexum. « 



Melanesische Provinz: Samoa-Inseln. Insel Upolu. Kammgebiet oberhalb 

 Utumapu, auf Bäumen (Rec hinger n. 96!). 



Nota. Est certe E. Vieillardi non consimilis sed omnino simillima. Differt habitu minore 

 floribusque majoribus, labelli ambitu potius rhombeo, utrinque non rotundato ut in illa specie. 

 Differt porro racerao paucifloro, densiusculo. 



183. E. polyura Lindl. in Bot. Reg. XXVII. (1841) Mise. 114 et 1. c. XXVIII. 

 (1842) t. 32; Paxton's Mag. Bot. IX. (1842) 142; Reichb. f. in Walp. Ann. VI. 279; 

 Arnes, Orchidac. I. (1905) 95 (non Vidal) et II. (1907) 196; Leavitt in Phil. Journ, Sc. 

 IV. 203, 226 fig. 2. — Gaules ad 20 cm alli, 2,5 cm crassi, vaUdi, foliosi, Folia 

 crebra, vaginae latae, amplae amplexicaules, laminae oblongae v. oblongo-lanceolatae, 

 acutae, 16 — 25 cm longae, 2 — 3 cm latae. Racemi oppositifohi, nutantes, quam folia 

 vix breviores, multiflori, satis densiflori, rhachis et Ovaria dense puberula, bracteae 

 inanes pone basin racemorum, reflexae, 5 — 6 mm longae, floriferae minores, ovarium 

 pedicellatum non aequantes, ipsae et flores extus calva. Sepala petalaque ovata, acuta, 

 lateralia vix mentum formantia. Labellum basi cordatum, panduratum, antice rotundatum 

 acutatumque; lamellae satis prosilientes in disco. Gynostemium valde curvatum, pes 

 mediocri longitudine. — Flores 5 mm longi et diametro, albi, labellum purpureum, 

 luteo-marginatum , gynostemium album, apice purpureum, — Novembri, Januario, 

 Martio, Maio. 



Provinz der Philippinen: Manila (Cuming!). — Vor vielen Jahren in Berlin 

 lebend gesehen. In Luzon neuerdings viel gesammelt (Williams n. 433!, Eimer 

 n. 5984 et n. 7027, Topping n. 471, Max. Ramos n. 2173, Whitford n. 322, 

 Merrill n. 3733!). — Nach 0. Arnes. 



Nota. Per totum annum florere videtur, 7 enim mensibus florens collecta est. — U. polyura 

 Vidal Rev. PI. Phil, est secundum cl. 0.^ Arnes = E. ringens Reichb. f. 



18 4. E. racemosa Leavitt in Philip. Journ. Sc. IV. (1909) 206 et 229. — Caulis 

 cylindraceus in sicco circ. 5 mm crassus, vaginis papyraceis laxis tubularibus, aliquid 

 oblique truncatis, 5 cm longis vestitus. Folia 7 ad apicem caulium conferta, laminae 

 lanceolatae, obtusiusculae, ad 1 2 cm longae, 1,7 cm latae. Inflorescentiae 4 oppositi- 

 foliae, ad 1 4 cm longae, pedunculus brevis, validiusculus, racemus laxus, pluriflorus, 

 circ. 2 cm diam., bracteae 5 mm longae. Ovarium cum pedicello pergracile, pubescens, 

 pilis rufis, circ. 7 mm longum. Mentum breve. Sepala ligulata, obtusa, 8 — 9 mm 

 longa, dorsale aliquid lanceolatum, 2 mm latum, lateralia falcata, 2,5 mm lata. Petala 

 ligulata, obtusa, 7 — 8 mm longa, 1,5 mm lata. Labellum ovato-oblongum, circ. 4 mm 

 longum, 2 mm latum, basi rotundatum, calli 3, carinati, 2 prominentes 1 mm a basi 

 labelH, inter illos 1 humihs supra venam mediam. Gynostemium gracile, 1,5mmaltum, 

 pedi aequilongum. 



Provinz der Philippinen: Mindanao (Forest Bureau n. 4609, Mearns et 

 Hutchinson). 



Nota. Eodem loco collecta quo E. longicruris i. e. Prov. Misamis, Mt. Malindang. 



185. E. pachystachya Lindl. in Journ. Linn. Soc. IIL (1859) 60; Miquel, Fl. 

 Ind. Bat. III. 662; J. J. Smith in Fl. Buitenz. VL 413. — Gaules elati, fohosi. Folia 

 oblongo-lanceolata, acuta, nervosa. Racemi singuli, elongati, glabri, multi- et densiflori, 

 bracteae squamiformes, reflexae, quam Ovaria hrevi-pedicellata breviores. Sepalum dor- 

 sale oblongum, concavum, incurvum, lateralia toto ambitu oblonga cum apiculo in 

 margine anteriore, mentum parti superiori aequilongum, obtusum, incurvum formantia, 

 hie extus puberula. Petala ligulata, falcata, incurva, obtusa. Labellum toto ambitu 

 oblongum, acutum, margine antice crenulatum. — Flores vix 3 mm longi, intus ut 

 videtur flavidi. 



Südwestmalayische Provinz: Java (Junghuhn n. 298). — Herb. Lindley. 



Nota. Planta haud bene nota, de magnitudine aliquid certi dici non potest nisi e speeimine 

 Lindleyano (adsunt flores tantum) neque ex Smithio, qui ipse plantam non vidit. 



8* 



