50 Fr. Kränzlin. — Gannaceae. 



C. angustifolia Walt. 1. c. 59. — G. flava Michx. ex Lam. in Nat. Hist. Par. I. (1792) 

 216. — Eurystylus flaccidus Bouche in Linnaea XVIII. (1844) 485; Horan. Prodr. 

 Scitam. -18. — Gannacorus glaucophyllus etc. Dill. hört. Eltham. 69, t. 59, fig. 69. — 

 C. angustifolius florib. flavescentibus Walther, hört. (1735) 12? — Caulis ad 2 m 

 altus, gracilis e rhizomate repente ascendens. Folia ovato-lanceolata, acuminata, appen- 

 dice filiformi in apice praedita, in petiolum longum, vaginantem angustata, 20 ad 45 cm 

 longa, ad 1 1 cm lata, supra et praesertim subtus glauca. Racemi folia vix v. non 

 excedentes, pauciflori; flores singuli, inter maximos generis, bractea 1 longa, lanceolata, 

 ovarium papillosum superante, ad 3,5 cm longa suffulti. Sepala lanceolata, acuminata, 



3 cm longa v. vix breviora, tubum corollae circiter semiaequantia. Petala late lineari- 

 lanceolata acuta, bina majora ad 8 cm longa, ad 1,5 cm lata, sub anthesi reflexa. 

 Staminodia 3 maxima, obovata, margine leviter crenulata, ad 7 cm longa, supra 3 — 



4 cm lata. Labellum brevi-unguiculatum, latissime ellipticum, margine undulatum ad 

 8 cm longum, vi expansum ad 9 cm latum. Pars petaloidea filamenti late semiobovata, 

 labello subaequalis. Stylus brevis, ellipticus; haec omnia pallide lutea v. sulphurea, 

 6 — 8 cm longa, staminodia ad 4 cm, labellum ultra 5 cm latum. Capsula ellipsoidea, 

 ad 6 cm longa, 4 cm diam. — Floret Junio, Julio, Augusto. — Fig. 9. 



Immergrüne Provinz der südatlantischen Staaten: Von Florida bis Süd- 

 carolinaj in der Nähe der Küste. — Florida, bei Jacksonville (Gurtiss n. 2828!), ohne 

 Standort und Nummer (Beyrich!); Eustis Lake County (Nash n. 670! u. 1654!); 

 Chatham county, dicht über dem Meeresniveau (Harper n. 1819!); Georgia, Chatham 

 county (Harper n. 1819!). 



Nota. Hac praecipue specie usi sunt hortulani novas hybridas colentes. [Vidi in Biblio- 

 theca Imperiali Vindoboni iconem authenticam cujus llores ab ovario ad marginem supremam 

 non minus metiuntur quam 15 — 16 cm et 10 — 11 cm latitudine, praebent aspectum Iridis Pseud- 

 Acori maximae.] Gulta est planta illa pulcherrima anno 1827 Vindobonae. — Quam Willde- 

 nowius describit plantam pro G. glauca (non solum varietas sed etiam forma typica) certe est 

 C. flaccida Salisb. Gitat enim sub typo Cannacomm glaucophyllum horti Elthamensis qui certe 

 G. flaccida est. — Inveniuntur interdum specimina floresque bene majora quam supra descripta. 



27. C. Reevesii Lindl. Bot. Reg. XXIII. (1837) t. 2004. — C. flaccida Baker 

 (non Salisb.) in Gard. Chron. (1893) I. 196. — Eurystylus Reevesii Bouche in Linnaea 

 XVIII. (1844) 485; Horan. Prodr. Scitam. 18. — Caulis elatus. Folia ovato-lanceolata, 

 laete viridia, brevi-petiolata v. sessilia, ad 2 3 cm longa, basin versus ad 7 cm lata, 

 brevi-acuminata, basi vix v. non inaequilatera. Racemus brevis, pauciflorus, flores cin- 

 cinni sessiles v. brevi-pedicellati, bracteae cincinnorum hyalinae, illi florum quam Ovaria 

 subglobosa, papulosa breviores. Sepala brevia, viridia, 1 cm longa v. subbreviora. Petala 

 tubum perianthii bene superantia, sub anthesi unum alterumve reflexa, ovato-lanceolata 

 acuta, viridi-lutea, ad 4,5 cm longa. Staminodia v. alae 2, semilanceolatae, apiculatae, 

 margine plus minus integrae, apiculo triangulo, tertium obcordatum, cuspidatum, margine 

 crenulato-undulatum. Labellum maximum, obcordatum, margine undulatum. Staminis 

 pars petaloidea semiobovata, margine leviter crenulata, antice obtusa, antheram dimidium 

 usque affixam bene superans, apice reflexa. Stylus oblique spathulatus, stigma apicale 

 obliquum. — Totus flos citrinus, 10 cm longus, labellum ad 5 cm latum, alae 2,5 cm, 

 stamen ad 3 cm latum. Capsula ellipsoidea, 5 cm longa, 2,5 cm diam., sepalis in 

 3 cm longitudinem auctis coronata. — Februario. — Fig. 10-4 — C. 



Hinterindisch-ostasiatische Provinz: Philippinen. Luzon, Manilla (Merrill 

 n. 6481!, 6692!). 



Nota 1. Est, ut jam observavit cl. Lindley, G. flaccidae Salisb. peraffinis, difFert staminodiis 

 lateralibus apiculatis (non rotundatis), tertio obcordato. Quae profert cl. Baker (1. c. cit.), 

 plantam anno 1830 jam in China cultam esse et semina a cl. Reeves missa sumpta esse a 

 speciminibus cultis, non dubitandum videtur. Est tarnen nullius momenti, si quaeramus, an 

 sit planta Ghinae indigena, aut fortasse Siamensis. Hortulanos chinenses annis prioribus, saeculi 

 XIX jam semina quibus hortos suos adornarent, ex America in Ghmam attulisse, nemo certe 

 crederet. — Pro certo habemus, species 2 differre characteribus si non multis tarnen gravioribus, 

 quin negligere fas sit. 



