(30 Fr. Kränzlin. — Carmaceae. 



non petiolata. Racemi simplices v. rarius pauciramosi, rämum longum (v. duos) primo 

 deflorato proferentes, bracteae ramorum longe vaginantes, ipsae et illae florum pruinosae; 

 bracteae cincinnorum late oblongae, obtusissimae 1,5 cm longae, 1 cm latae. Flores 

 plerumque bini, rarius (superne) singuli, brevi-pedicellati, cincinni semper bene distantes 

 (interdum 2,5 — 3 cm). Sepala brevissima, libera, quam bracteae oblongae, obtusae 

 multo breviores. Petala lanceolata, sub anthesi convoluta, acuminata, basi ipsissima 

 tantum coalita. Staminodia 3 exteriora obovato-spathulata v. oblanceolata, obtuse acu- 

 tata, apice integra. Labellum Ulis angustius, ceterum subaequale, jam a basi revolutum. 

 Staminis pars petaloidea aequalis a medio revoluta. Haec omnia apice semper integra. 

 Stylus linearis, aequilongus, acutus. Sepala 1 cm longa viridia, pruinosa; petala 3 — 4 cm 

 longa, pallide carnea, basi 4 — 5 mm lata; staminodia et Stylus 4 — 5 cm longa, supra 

 1 — 1,3 cm lata, pulcherrime rubra v. rosea; labellum minute rubro-punctulatum. — 

 Capsula saepius leviter compressa, loculis 2 majoribus quam tertio, lutea, purpureo- 

 maculata, ceterum ut typus. — Fig. 8Ä — C. 



Provinz des tropischen Zentralamerika, Westindiens, Südbrasiliens: 

 Mexico (Sumichrast!); Puebla u. Oaxaca (Andrieux n. 82!)? 



Costa Rica: Bei Piedra Bianca (Tonduz n. 1251 !). — Guatemala. Vulcan 

 Fuejo in 1600 m bei Duenas (0. Salvin!). 



Westindien: St. Domingo (Mayerhoff!). — Jamaica (Eggers n. 3749!); 

 an spontanea? 



Peru u. Chile (Ruiz!). 



Nota 1. Difficillimum erit, typum plantae a cl. Linnaco verbis 7 descriptac (omissis charac- 

 teribus omnibus gravioribus) adeo affirmare et apte describere, ut omnes dubitationes atque 

 discrimina "removeri possint. Diagnosis supra exposita sumpta est e speciminibus permultis vivis 

 et compluribus exsiccatis fere omnibus ex Indiae occidentalis insulis allatis. Characteres, quos 

 gravissimos esse existimo, quod hoc loco brevius repeto, veniam quaero. »Planta mediae alti- 

 tudinis, viridis, glabra (sub anthesi certissime) flores 4 cm haud excedentes, petala vix v. non 

 reflexa (unum alterumve), staminodia 3 spathulata inter se subaequalia, obtuse acutata, ereeta, 

 labellum fere in 3/ 4 circuli revolutum, color simpliciter rufus, luteo-signatus, foliola floris inter- 

 dum basi lutea, supra rufa, nunquam proprie purpurea v. coccinea.« Plantas floribus talibus 

 decoras, hortis botanicis exceptis, hodie nusquam invenies. Tabulae in operibus melius notis 

 publici juris faetae saepius typum tantum generalem Gannae cujusdam demonstrant aut om- 

 nino falsae sunt. Icon. Bot. Mag. t. 454 est C. patens Mill. et tab. 1 in opere magno Roscoei 

 ipsius eadem est species. Inter omnes aptissima videtur tab. 53 in volumine I Plantarum Exo- 

 ticarum cl. Hookeri quae formam G. indicae optime refert, colores tarnen rarissime oecurrentes. 

 Monendum videtur, Roscoeum ipsissimum cum hanc plantam viderit, dixisse (anno 1823) sibi 

 eam esse adhuc novam. Qua de. causa aham plantam et satis diversam paucis annis post in 

 opere suo sub nomine G. indicae depingi jusserit, minime est intellcgendum. Icon Redoutei est 

 G. speciosa. Planta ex annis prioribus saeculi sedeeimi jam nota et in variis hortis Europae eulta 

 multas praebuit protulitque formas variisque coloribus ornatas, quas nominibus speeificis dis- 

 cernere frustra conati sunt hortulani. — A varietatibus constituendis abstinui, innumerabiles fore 

 quis est qui dubitet? Formarum pulcherrimae sunt G. speetabilis Bouche, G. surinamensis 

 Bouche, turpissima G. tenuiflora Bouche. 



Nota 2. G. indica L. Bot. Reg. t. 776 (1823) si reeta depieta, typum praestat forma 

 quidem authenticum, colore tarnen quam maxime singularem sepalis viridibus albo-marginatis, 

 petalis vitellinis, staminodiis et labello intense purpureis. 



37. C. coccinea Mill. Gard. Dict. ed. 8. (1768) N. 3; Ait. hört. Kew. ed. 2. I. 

 (1810) I, 1; Roem. et Schult. Syst. veg. I. 11 ; Rose. Seit. t. 11; Lodd. Bot. Cab. 

 t. 739; Link, Handb. I. 225; Dietr. Syn. pl. I. 9, Bouche in Linnaea VIII. 145 et 

 XVIII. 490; Horan. Prodr. Scitam. 16; Regel, Ind. sem. hört. Petrop. 85 excl. synon.; 

 Griseb. Fl. Brit. West Ind. Isl. 603; Petersen in Fl. Bras. III. T. 3, 68 t. XV; Baker 

 in Gard. Chron. (1893) I. 70; Ascherson-Graebner, Synops. III. 607. — G. indica L. 

 y. coccinea Willd. Sp. pl. I. (1791) 3; Redoute, Liliac. t. 201. — C. rubra Willd. 

 Enum. I. (1809) l; Schult. Mant. I. 5. — Caules 1,5 ad 2 m altus. Foliorum vaginae 

 glabrae, in petiolos breves exeuntes, laminae oblongae, v. oblongo-lanceolatae, acumi- 

 natae, filiformi-apiculatae, ad 35 cm longae, ad 15 cm latae. Racemus plerumque 



