Costus. 381 



a. Herbae perennes ereclae saepe caulinae vulgo epiphyticae 

 {G. Tappe7ih6ckianus K, Schum. solus lierba terrestris), caules 

 florigeri erecli a foliigeris discreti ; folia nunquam apice rosu- 



lata; species africanae Subgen. III. Epicostus K. Schum, 



b. Herbae perennes ereclae saepe acaules vel breviter caules- 

 centes, raro caulinae, caules foliigeri a florigeris nunquam dis- 

 creti; spica brevissima subcapitata oligantha bracteis mem- 

 branaceis inclusa caulem terminans et ope foliorum conge- 

 storum rosulam efformantium involucrata; flores semper flavi 



Subgen. IV. Cadalvena (Fenzl) K. Schum. 



c. Herbae perennes prostratae apice adscendentes ; folia pauca 

 inter se remota vel solitaria; spica subcapitata pauciflora 

 caulem terminans vel caulis florigerus a foliigero discretus 



Subgen. V. Paracostus K. Schum. 

 Nota. Subgenera omnia Paracosto a me ipso jam in Englers Jahrb. public! juris facto 

 excepto hoc loco primum constitui. Ea pro naturahbus habco quia habitu et indole inflorescentiae 

 et notis e regione foliigera sumtis inter seoptime congruunt. Nuperrime cl. Gagnepain, post- 

 quam raonographiam generis jam confcci. species haud paucas diligentia maxinia et accuratissime 

 descripsit. Maltas earum ante oculos habui, ita ut eas in locum affinitatis naturalis systematis 

 mei ponere possem. Genus Cadalvenae in Costum transposui, quocuiii cl. Gagnepain perfecte 

 congruit. Quoad relationes inter haec genera duo cf. quod supra dixi. 



Subgen. I. Eucostus K. Schum. n. subgen. 



Herbae robustiores magnae interdum giganteae. Caules plures e rhizomate, foliigeri 

 interdum a florigeris semper brevioribus nunc foliosis nunc vaginis tantum instructis et 

 quasi aphyllis discreti; ulteriores promiscue cum prioribus e rhizomate enascentes; flori- 

 geri recti, foliigeri semper pecuhariter spiraliter torti, spira interdum subito sursum in 

 contrarium vergens. Folia spiraliter disposita, divergentia spirae Yß, 1/7, Yg vel Y9, ita 

 ut folia quasi more graduum scalae cochleariae in caule ascendant; ligula ubique exstans 

 etiamsi interdum brevis. Spica terminalis conum Goniferarum non raro in memoriam 

 revocans; bracteae dense imbricatae duriores coriaceae vel interdum sublignosae latae 

 magnae saepissime calycem superantes. Flores generis, vulgo variegati, labello discolore, 

 interdum autem concolores. 



Species 70 regiones tropicas utriusque orbis inhabitant. 



Conspectus specierum. 



A. Spica vulgo magna vel maxima caulem foliosum terminans, nun- 

 quam caulis foliigerus a florigero discretus; bracteae latae ob- 

 ovatae vel ellipticae vel late ellipticae (C. congestiflorus Gagnepain 

 bracteis angustioribus et spica breviore insignis, petaUs extus 

 villoso-sericeis]. 



a. Bracteae omnes appendiculatae i. e. apice lamina brevi 

 munitae vel recurvatae (bracteae infimae steriles non raro 

 lamina donatae et spicam involucrantes). 

 a. Ligula maxima membranacea alte fissa; Africa. 



I. Spica parva 3 — 5 cm diametro, bracteae infimae ad 

 7 cm longae. 



\ . Folia basi pilosula \. G. ßssiligulatus. 



2 . Folia glabra 2 . C. phyllocephalus. 



II. Spica duplo et ultra longior, bracteae infimae breviores, 



folia subtus subvillosa 3. C. Dewevrei. 



ß. Ligula brevis truncata integra, plantae indutae; flores 

 lutei; America. 



