Distichia. 



33 



B. Flores monoclini. 



a. Flos unicus terminalis, magnus. PI. perennes. Ant- 

 arktische Länder und Inseln. 



a. Prophylla floris parva, hypsophyllina. Flos 1,5 usque 



4 cm longus. Semina scobiformia. Lamina cauli- 



formis 4. Marsippospermum De&v. 



ß. Prophyllum inferius frondosum, florem superans, supe- 



rius hypsophyllinum florem aequans. Flos fere 1 cm 



longus. Semina obovata, nucleo conformia. Lamina 



canaliculata ö. Rostkovia Desv. 



b. Flores plures, plerumque numerosi, minores vel parvi, in 

 inflorescentiam simplicem usque decompositam dispositi. 

 (Raro in plantis depauperatis flos unicus, terminalis). 



ct. Frutex capensis, 1- usque 3-metralis. Tepala coria- 



cea. Capland 6. Prionium E. Mey. 



(i. Plantae herbaceae, perennes vel annuae. Tepala glu- 

 macea, rarius intense colorata. Fast über die ganze 

 Erde zerstreut. 



I. Vaginae foliorum clausae. Margines laminae plus 

 minusve ciliatae. Flores semper prophyllati. Fructus 

 capsularis, unilocularis , trispermus. Perennes (una 



species: L. purpurea Masson annuaj 7. Luzula L. 



II. Vaginae fere semper (exceptio unica cognita: /. 

 lomatophylliis) apertae , marginibus obtegentibus. 

 Laminae glabrae. Flores vel prophyllati vel eprophyl- 

 lati (in axillis bractearum nudi). Fructus capsularis, 

 polyspermus, aut unilocularis, aut triseptatus, aut 

 trilocularis. Perennes, species nonnullae annuae . 8. Juncus L. 

 Genus anomalum Thurnia Hook. f. a me in Monogr. Juncac. (1890) 5 et 461 

 cum? enumeratum, probabiliter rectius ad Sparganiaceas ducendum. 



I. Distichia Nees et Meyen*). 



Distichia Nees et Meyen in Nova Acta Acad. nat. cur. XIX. Suppl. I. (1843) 129; 

 Endl. Gen. Suppl. III. (1843) 58 n. 1050/1; Pfeiffer, Nom. bot. I. 2. (1874) 1114; 



Fig. 26. Distichia muscoides Nees et Meyen, pl. Lechleriana. A Ramus foliatus. B (sinistr.) 

 Folium frondosum a latere. B (med.) Sectio transversalis laminae (v. etiam p. 18, fig. 15). 

 C Fructus. D Semen. — A, B icon. origin., (7, D sec. Abh. Nat. Ver. Brem. VI. (1879) t. 3. 



*) distichus, zweizeilig. 

 A. Engler, Das Pflanzenreich. IV. 36. 3 



