84 



Fr. Buchenau. 



Juncaceae. 



Ic. et descr. gram, austriac. III. (1805) t. 97 non Poll. Desv. Journ. de bot. I. (1808) 

 154; Wallroth, sched. crit. I. (1822) 150; E. Mey. Sjnops. Luzul. (1823) 17. — 

 Luciola campestris Smith, Engl. Fl. II. (1824) 181; Laharpe, Monogr. Jone. (1827) 

 175; Kunth, Enum. pl. III. (1841) 307. — L. spicata Puccinelli, Synops. pl. Luc. (1842) 

 198 non DG. (t, Kew Index); E. Mey. in Linnaea, XXII. (1849) 407; Laestadius in 

 Botaniska Notiser (1858) 143; Öelakovsky in Oesterr. bot. Zeitschr. (1861) 308; 

 Winkler in Verh. Brand, bot. Ver. III. IV. (1862) 221; Uechtritz in Abh. schles. Ges. 

 vaterl. Cult. (1864) 27; Sporleder in Festschr. Wiss. Ver. Wernigerode (1868) 163, 

 197. — Gymnodes campestris Fourr. in Ann. Soc. Linn. Lyon. n. ser. XVII. (1869) 

 172; Öelakovsky, Prodr. Fl. Böhmen (1869) 85 et (1881) 749; Fiek in Deutsche bot. 

 Monatsschr. (1886) 67; Buchenau, Krit. Verz. aller. . . Juncaceen (1880) 100, Monogr. 

 Juncacearum (1890) 155 f. 1, p. 3 (Pollen) t. 1 , f . 9 (ovulum), 22 (semen), 23, 24 

 (embr.) et Oesterr. bot. Zeitschr. (189 8) 161 t. 7. — Juncodes campestre O. Ktze. 

 1. c. (1891) 724. — Cyperella campestris Mac Millan in Metasp. Minnesota Valley 

 (1892) 142. Aschers, u. Graebn. Synops. mittelem". Fl. II. 2. (1904) 517. — Maxima 

 variabilis; viridis vel pallida. Gaules erecti vel adscendentes, raro basi bulboso- 

 incrassati, 4 usque 50 (raro 60) cm alti. Folia plana, graminea, latitudine varia- 

 bilia. Inflorescentia terminalis, ereeta, plerumque composita, conica vel umbelloides, 

 rarius decomposita anthelata, capitulifera (in var. calabra spicigera) ; capitula plerumque 

 5- usque 1 0-flora, lateralia stipitata vel sessilia. Bracteae florum totae vel fere totae 

 hyalinae, vix lacerae. Flores 2 usque 3 (in var. Banksiana 4) mm longi; tepala aequi- 

 longa vel inaequalia, lanceolata, plerumque acutata, raro interna mucronata, sive 

 denticulata; stamina 6, tepalis breviora; longitudo relativa filamentorum, antherarum, 

 stilique maxime variabilis. Fructus trigonus, obovatus, ovatus vel fere sphaericus, tepalis 

 saepe brevior, muticus vel brevissime mucronatus; semina 1,2 usque fere 2,5 mm 

 longa, brevissime apiculata, basi caruneula majore vel minore, alba, vel luteo-alba 

 instrueta. 



Nota. Species maxime variabilis. Alio modo variat in Eurasia,, alio in America boreali, 

 alio in Australia et praeeipue in Nova Zelandiä. In Africä et America australi formae paucae 

 obviae. Varietates saepe sensim formis intermediis (interdum hybridis) connexae sunt. Speci- 

 mina solitaria saepe certe determinari non possunt. 



Nota. Postquam über de Monographia Juncac. anno 4 890 a me editus est, semper sem- 

 perque mecum cogitavi, num varietates pallescens et. sudetica melius speeifice a multiflora (et 

 a formis proximis: vulgaris, frigida, congesta etc.) separandae sint. Sine dubio formae typicae 

 earum a multiflora valde diversae sunt. Hoc accedit, ut cel. Harald Lindberg anno 4 904 

 tribus locis Fenniae mediae hybridam absolute sterilem: multiflora X sudetica invenerit, id 

 quod ad majorem diversitatem attinet. Sed numerus formarum intermediarum vix hybridarum 

 (maxime cum terras europaeas respicias) tan- 

 tus est, variatio tanta est, ut fieri non videa- 

 tur, ut inter eas certiores fines faciendi sint. — 

 Laix,. campestris species polymorpha est, quae 

 in ca. 20 micro-species dividi possit; sed 

 nominatio et descriptio omnium formarum 

 impossibilis est, cum Organa diversa saepe 

 sine relatione varient. Nam formae nisi non 

 gravissimae (dum ad variationem demonstra- 

 tur) nominari et describi possunt. — Optime 

 gradus affinitatis formarum in forma circu- 

 lorum concentricorum demonstrari potest. In 

 centro est multiflora: origo varietatum om- 

 nium. Circulum intcriorem oecupant: vul- 

 garis, frigida, migrata, congesta, tristaehya, 

 capitata. In seeundo circulo sunt: calabra; 

 Mannii; flaccida, pallescens; sudetica, de- 

 bilis , pauciflora; australasica , Petrieana; 

 crinita, floribunda; Banksiana, pieta. Hoc 

 modo : 



