416 L. Radlkofer. — Sapindaceae. 



epidermidis loco hypoderma mucigerum est) mucigerae — cellulis partim amplificatis 

 interdum subpellucide areolatis, utriculis laticiferis angustis (in T. myr. amplioribus) 

 uniseriatis ad utramque paginam percursis, aliis vero cellulis secretoriis carentibus, 

 epidermide paginae inferioris in paucis ( T. ternata, ventricosa, scandens f. caudata) 

 sparsim crystallophora, stipulis minutis. Gaulis adultioris circ. 8 mm crassi corpus 

 lignosum primarium corporibus secundariis vasis spiralibus destitutis iisque in trunco 

 denique 1 — 2 dm crasso (corpus primarium 2 — 4-centimetrale exhibente), iterum et 

 iterum in cortice parenchymatöse intra vaginam sclerenchymaticam nascentibus et 

 anastomosantibus circumseptum (cf. Radlk. Serj. Suppl. [1886] 19 — 20 t. 2 f. 12—14 

 et in Engl. u. Prantl, Nat. Pflanzenfam. III. 5. [1895] 283 f. 152/3; Schenck, Beitr. z. 

 Anat. d. Lian. [1893] 83 — 87 t. 3 f. 29-^34). Inflorescentiae ut in Urvillea et reliquis 

 Paulliniearum generibus thyrsi cincinniferl, non vero racemiformes, potius globoso- 

 umbelliformes (illas Araliacearum in mentem revocantes), rhachi supra cincinnos duos 

 inferiores anteriores in ramulos cirroso-revolutos geminatos conversos vel abortivos 

 ad nodulos reductos perbrevi apice cincinnos stipitatos rhachin aequantes vel superantes 

 contractos bracteolatos numerosos umbellatim coacervatos emittente, nunc juxta 

 gemmam vel ramum accessorium axillares, tumque bicirrosi et pedunculo ipso saepius 

 cirrose volubili instituti, nunc in ramulis accessoriis (saepe cum thyrso bicirroso ex 

 eadem axilla enascentibus) vel in apice ramorum paniculatim congesti, tumque plerum- 

 que cirris geminatis destituti, nee ipsi volubiles. Flores perparvi, 1,5 — 2 mm longi- 

 tudine et latitudine vix superantes, staminibus exsertis plus duplo longioribus exceptis, 

 flavescenti- vel virescenti-albidi, pedicellati, pedicellis plerumque basi articulatis. 

 Fructus conspicui, 3— 6-centimetrales, e viridi rubescentes, sicci subfusco-straminei. 



Species 11, omnes Americae australis calidioris, praesertim Brasiliae incolae, in 

 Guiana quoque, in Columbia, Peruvia, Bolivia et Paraguay obviae. 



Obs. Genus habitu ad Eupaullinieas proxime accedens floris indole recedit. Fructus coecorum 

 alatorum per totam longitudinem coadunatione et omnium partium fabrica quam maxime Serjaniae 

 (non Thouiniae, ut olim putaverant) fruetum aemulat neque differt nisi loculorum positione basilari, 

 qua re quasi Serjaniae fruetum inversum exhibet. 



Conspectus specierum. 

 Sect. I. Petalodine {deivög = validus, praevalens) Radlk. in Sitzungsb. bayer. Ac. 

 VIII. (1878) 282, in Durand, Ind. Gen. (1887) 73, in Engl. u. Prantl, Nat. Pflanzen- 

 fam. III. 5. (1895) 308 (f. 160) et in Fl. bras. XIII. 3. (Fase. 122, 1897) 454: Petala 

 ipsa squamis suis majora (foliorum epidermidis cellulae multae valde mucigerae). 

 A. Midrocarpae: Fructus axis 3,5 cm non excedens. 



a. Fructus loculi compressi, elongate semielliptici; foliola 

 obsolete denticulata, nervis (lateralibus) libro scleren- 

 chymatico instruetis. 



aa. Foliola terminalia late rhombea (sp. brasiliensis) . 1. T. compressa. 

 bb. Foliola terminalia oblonga (sp. boliviensis) ... 2. T. coriacea. 



b. Fructus loculi tumidi, apice rotundati, ellipsoidei, ob- 

 ovoidei vel subglobosi; foliolorum nervi libro scleren- 

 chymatico destituti, cellulis crystallorum congregationes 

 foventibus subtus obtecti. 



aa. Foliola terminalia sublanceolata, acuta, repando- 



dentata (sp. paraguaiensi-argentina et boliviensi- 



brasiliensis) 3. T. repanda. 



bb. Foliola terminalia ovalia, obtusa, obsolete dentata 



(sp. brasiliensi-argentina) 4. T. mucronata. 



cc. Foliola terminalia deltoidea, obtusissima (interdum 



breviter acuminata), subtus mollia (sp. paraguaiensi- 



brasiliensis) 5. T. paraguaiensis. 





