94 CORRESPONDENCE OF JOHN WHITE AND LINNAEUS. 



qneris. Verbis tuis laudari, Fama est! Orna me, Vir cele- 

 berrime, si non Scriptis tuis, attamen Doctrina, Amiciti& tua ! 

 Faxit Deus ut opus quod instituisti feliciter absolvas ! Valeas I 

 Sic optat, sic precatur, sunimo studio, 



Tui cultor bumillimus, 



J. WHITE. 



Blackburn, Lancashire, 

 die 8 Octobri, 1774. 



P.S. Strix Scops uberiore descriptione dignissima. Ut 

 omnium Strigum minima, sic etiam pulcherrima est. Jungis 

 torquillce vel Caprimulgi perpulcbris coloribus semulatur. 

 Aures, seu cornua, penn& solitaria constare non credo, nam 

 certe plures pennse surgunt gradathn ad aurium forniam, qua? 

 in cadavere parum percipiendse. Aurium apertura in hac ave 

 modica est, ut in Passeribus. 



Remiges primores serratos, pro charactere generico Strigis 

 sumendos existimo, nam bos vidi in omni specie mibi cognita, 

 nempe in Bubone, Oto, Scope, Nycted, Alucone, flammed, 

 Ululd, passerind. 



Caprimulgi nomen aboleri optarem ; anilem enim fabulam 

 bane avem carpere lactantia viscera rostro, credat Judasus 

 Apella ! Hirundinis Melbce rectrices decem tantum (ut in 

 Hir. Apode), digiti omnes 4 antici. 



Dicitur in Syst. Nat. p. 343 Hir. rusticam una cum urbicd 

 autumno demergi, vereq. emergere : scire vellem an bsec opinio 

 fam^ tantum Veterum, an observationibus certioribus Hodier- 

 norum, innititur. Ipse enim vidi, per plures annos, exerci- 

 tus innumeros Hirundinum autumni tempore ad Africam trans- 

 euntes ; eodem quoq. tempore Caprimulgos gregarios ad 

 austrum migrantes vidi. 



[The above letter closes the correspondence of John White with Lin- 

 naeus. It is not improbable that it was never read by Linnaeus, as it was 

 in the previous May that he suffered an attack of apoplexy which 

 " obliged him to close his literary labours." T. B.] 



