APPENDIX. 



No. I. On the ancient Manner of carving Granite. 



ZOEGA, p. 1 89, et seq. 

 [See the translation, Vol. I. p. 199.] 



IvELIjQUUM est dicere de Barberino obelisco. 



Nempe ad eum scalpendum instrumenta quaedam adhibita 

 videntur quorum in magnis Obeliscis nullum deprehenditur 

 vestigium. jQuae enim linese sunt rectae, vel ad circuli seg- 

 mentum curvatae, non acute ineisse sunt, neque profundi- 

 tatem habent equalem : sed fundus concavus est ; ipsi sulci in 

 media sua parte profundiores, ad extremitates sensim ex- 

 tenuantur, donee paulatim evanescant. Nee desinunt puncto 

 definite in eo loco, qui terminus est rei quam representandam 

 sibi sumserat sculptor, sed exilior pars procurrit extra limites 

 figuras. 



Unde clarum fit ejusmodi sulcos non factos esse stylo nee 

 smyride lamina cultriformi subacta, sed serra aliqua lunata, 

 cui subjiciebatur smyris, et alterno motu incidebantur sulci. 

 Sed in rectis lineis ; ubi vero curvae essent, serra etiam opus 

 erat curva. Quoniam vero figurae incavita te eminentes turgi- 

 diores sunt, et singulae partes aliqua deformantur globositate, 

 probabile fit eas teretro vel tubo formatas esse smyridis sub- 

 sidio, licet ejus instrumenti vestigia non appareant, figurarum 

 superficie fricando expolita 



Universim in hujus classis operibus tempus lucrifacere 

 studuerunt artifices 5 et serris, tuctris, atque frictione efficere, 



VOL. II. % Q 



