4 AUCTORIS MONITUM. 



scenam tentarunt, et novas fabulas egerunt, nee 

 plausu celebres, nee argumento elegantes. Num 

 haec miramnr ? Quasi vero non possint infinite 

 oriri hujusmodi placita et sectae, omnibus seculis ? 

 Neque enim est, aut erit, bujusce rei finis aliquis 

 aut modus. Alius aliud arripit, aliis ali;i placent ; 

 nihil est luminis sicci et aperti ; quisque ex pbanta- 

 siae suae cellulis, tanquam ex specu Platonis, philo- 

 sopbatur ; ingenia sublimiora, acutius, felicius ; tar- 

 diora, minore successu, sed aeque pertinacia. Quin 

 non ita pridem, ex quorundam virorum doctorum, 

 et, prout nunc sunt re.s, excellentium diseiplina, sci- 

 entiae (credo propter varietatis et licentiae taedia) 

 intra certos et descriptos auctores coercentur, atque 

 ita cobibitae senioribus imponuntur, adolescentibus 

 installantur ; ut jam (quod cavillatus est Cicero in 

 Caesaris annum) &quot; Stella Lyrae ex edicto oriatur ;&quot; et 

 auctoritas pro veritate, non veritas pro auctoritate 

 sit. Quod genus institutionis et disciplinas ad usum 

 praesentem egregie valet ; sed idem meliorum indicit 

 exilium. Nimirum primorum parentum peccatum 

 et luimus et imitamur : illi Dei similes esse voluerunt, 

 posteri eorum adbuc magis ; etenim mundos creamus, 

 naturae prseimus et dominamur, omnia ita se babere 

 volumus, prout nostrae fatuitati consentaneum fore 

 videtur, non prout Divinae Sapientiae, nee qualia inve- 

 niuntur in rebus ipsis ; nee scio an res aut ingenia 

 magis torqueamus : sed plane sigilla imaginis nostrae 

 creaturis et operibus Dei imprimimus, non Creatoris 

 sigilla cum cura inspicimus et agnoscimus. Itaque 

 non immerito iterum de imperio in creaturis decidi- 



