AUCTORIS MONITUM. 5 



mns : et cum post lapsum hominis nihilominus domi- 

 natio nonnulla in creaturas reluctantes relicta fuerit, 

 ut per veras et solidas artes subigi et flecti possint, 

 id ipsum ex insolentia nostra, et quia Dei similes esse 

 volumus, et propria? rationis dictamina sequi, maxima 

 ex parte amittimus. Quamobrem, si qua est erga 

 Creatorem bumilitas ; si qua operum ejus reverentia 

 et magnificatio ; si qua cbaritas in homines, et erga 

 necessitates et aerumnas bumanas relevandas studium; 

 si quis amor veritatis in naturalibus, et odium tene- 

 brarum, et intellectus purificandi desiderium, orandi 

 suntbomines iterum atqueiterum,ut (missispaullisper, 

 aut saltern sepositis, pbilosopbiis istis volaticis et prae- 

 posteris, quae tbeses hypothesibus anteposuerunt, et 

 experientiam captivam duxerunt, atque de operibus 

 Dei triumpharunt), summisse, et cum veneratione 

 quad am, ad volumen creaturarum evolvendum acce- 

 dant : atque in eo moram faciant, meditentur, et ab 

 opinionibus abluti et mundi caste et integre versentur. 

 Hie est ille sermo et lingua, qui &quot; exivit in omnes fines 

 terra?,&quot; riec confusionem Babylonicam passus est: 

 hunc perdiscant homines, et repuerascentes, atque 

 iterum infantes facti, Abecedaria ejusdem in mani- 

 bus babere dignentur. In interpretatione autem 

 ejus eruenda atque enucleanda nulli operas parcant, 

 sed strenue procedant, persistant, immoriantur. Cum 

 igitur in Instauratione nostra Historian! Naturalem, 

 qualis sit in ordine ad finem nostrum, in tertia operis 

 parte collocaverimus ; hanc rem praevertere et statim 

 aggredi visum est. Etsi enim baud pauca, eaque ex 

 praecipuis, supersint in Organo nostro absolvenda, 



