HISTORIA VENTORUM 



AD1TUS, SIVE PR^EFATIO. 



VENTI humanas genti alas addiderunt. Eorum enim 

 dono feruntur homines et volant, non per aerem 

 certe, sed per maria ; atque ingens patet janua com- 

 mercii, et fit mundus pervius. Terrae autem (quae 

 gentis humanae sedes est et domicilium) scopes sunt : 

 eamque, atque simul aerem ipsum, everrunt et mun- 

 dant. Attamen et mare infamant, alioqui tranquil- 

 lum et innoxium : neque alias sine maleficio sunt. 

 Motum, absque opera humana, cient magnum et 

 vehementem ; unde et ad navigandum et ad molen- 

 dum, veluti operarii, conducti sunt ; et ad multo 

 plura adhiberi possunt, si humana non cesset dili- 

 gentia. Natura ipsorum inter secreta et abdita re- 

 poni solet , nee mirum, cum nee aeris natura et 

 potestas cognita quoquo modo sit, cui famulantur et 

 parasitantur venti, ut (apud poetas) ^Eolus Junoni. 

 Primariae creaturae non sunt, nee ex operibus sex 

 dierum : quemadmodum nee reliqua meteora quoad 

 actum, sed post-nati ex ordine creationis. 



