IIISTORIA VENTORUM. 41 



Tres igitur Origines Locales ; aut exspirant et sca- 

 turiunt e terra ; aut dejiciuntur ex sublimi ; aut con- 

 flantur hie in corpore aeris. Qui autem dejiciuntur 

 ex alto, duplicis generationis ; aut enim dejiciuntur 

 antequam formentur in nubes, aut postea ex nubibus 

 rarefactis et dissipatis. Videamus quae sit harum 

 rerum historia. 



1. Finxerunt poetae, regnum ^Eoli in antris et 

 cavernis sub terram fuisse collocatum, ubi career 

 esset ventorum, qui subinde emittebantur. 



2. Etiani theologos quosdam, eosdemque phi- 

 losophos, movent Scripturae verba : &quot;Qui producit 

 ventos de thesauris suis :&quot; tanquam venti prodirent 

 ex locis thesaurariis, subterraneis scilicet, ubi sunt 

 miners : sed hoc nihil est. Nam loquitur etiam 

 Scriptura de thesauris nivis et grandinis, quas in 

 sublimi generari nemo dubitat. 



3. In subterraneis proculdubio magna exsistit 

 aeris copia, eamque et exspirare sensim verisimile, 

 et emitti confertim aliquando, urgentibus causis, 

 necesse est. 



Phenomenon In magnis siccitatibus et media aestate, 



obliquum. ... . 



cum magis rimosa sit terra, solet erumpere 

 in locis aridis et arenosis magna vis aquarum. Quod 

 si faciant aquae (corpus crassum) raro ; aerem (cor 

 pus tenue et subtile) hoc frequenter facere probabile 

 est. 



4. Si exspirat ae r e terra sensim et sparsim, parum 

 percipitur primo ; sed postquam aeris illius emana- 

 tiones multae minutae confluxerint, turn fit ventus ; 

 ut ex scaturiginibus aquarum rivus. Hoc vero ita 



