HISTORIA VENTORUM. 57 



tim in se vertunt ; aut per frigora intensiora, unde 

 condensantur. 



33. Solent plerumque venti minores et leviores 

 mane oriri et cum sole decumbere, sufficiente con- 

 densatione ae ris nocturna ad receptionem eorum. 

 Ae r enim nonnullam compressionem patitur absque 

 tumultu. 



34. Sonitus campanarum existimatur tonitrua 

 et fulgura dissipare ; de ventis non venit in observa- 



Consule locum de Prognosticis vento- 

 rum; est enim nonnulla connexio causarum et 

 signorum. 



35. Narrat Plinius, turbinis vehementiam asper- 

 sione aceti in occursum ejus compesci. 



Limit es Ventorwn. 



Ad Art 16 1* Traditur de monte Atho, et similiter 

 } 7 18 - de Olympo, consuevisse sacrificantes in 



aris, super fastigia ipsorum extructis, literas exarare 

 in cineribus sacrificiorum, et postea redeuntes elapso 

 anno (nam anniversaria erant sacrificia) easdem li 

 teras reperisse neutiquam turbatas aut confusas ; 

 etiamsi arae illae non starent in templo aliquo, sed sub 

 dio. Unde manifestum erat, in tanta altitudine 

 neque cecidisse imbrem, neque spirasse ventum. 



2. Referunt in fastigio Pici de Teneriph, atque 

 etiam in Andibus inter Peruviam et Chilem, uives 

 subjacere per clivos et latera montium ; at in ipsis 

 cacuminibus nil aliud esse quam aerem quietum, vix 

 spirabilem propter tenuitatem ; qui etiam acrimonia 



