HISTORIA VENTORUM. 71 



mum removetur a resistentia ; ut in vectibus, et velis 

 molendinorum. Sed periculum est demersionis aut 

 eversionis navis ; itaque et acuminata sunt ilia, ne 

 ventos nimios excipiant, et in usu prgecipue cum 

 spirent vend leniores. 



27. Cum vela collocentur in recta linea, altera 

 post altera, necesse est ut quse posterius constituan- 

 antur, suffurentur ventum a prioribus, cum ventus 

 flet recta : itaque si omnia simul fuerint erecta, ta- 

 men vis venti fere tantum locum habet in velis mali 

 principis, cum parvo auxilio veli ab infra in malo 

 rostri. 



28. Felicissima et commodissima dispositio velo- 

 rum in vento recto ea est, ut vela duo inferiora mali 

 prorae erigantur, ibi enim (ut dicta est) motus est 

 maxime efficax : erigatur etiam velum a supra mali 

 principis, relinquitur enim spatium tantum subter, 

 ut ventus sufficere possit velis praBdictis prorae absque 

 suffuratione notabili. 



29. Propter illam, quam diximus, suffurationem 

 ventorum, celerior est navigatio cum vento laterali, 

 quam cum recto. Laterali enim flante, omnia vela 

 in opere poni possunt ; quia latera sibi invicem ob- 

 vertunt, nee altera altera impediunt, neque fit fur- 

 tum. 



30. Etiam flante vento laterali, vela rigidius in 

 adversum venti extenduntur ; quod ventum com- 

 primit nonnihil, et emittit in earn partem ubi flare 

 debet, unde nonnihil fortitudinis acquirit. Ventus 

 autem maxime propitius est, qui flat in quadra inter 

 rectum et lateralem. 



