88 HISTORIA VENTORUM. 



66. Aves aquaticae concursantes et gregatim 

 volantes, mergique praecipue et fulicas a mari aut 

 stagnis fugientes, et ad littora aut ripas properantes, 

 praesertim cum clang-ore, et ludentes in sicco, ventos 

 praenunciant, maxime si hoc faciant mane. 



67. At terrestres volucres contra, aquam pe- 

 tentes, eamque alis percutientes, et clangores dan- 

 tes, et se perfundentes, ac praecipue comix, tem- 

 pestates portendunt. 



68. Mergi anatesque ante ventum pennas rostro 

 purgant ; at anseres clangore suo importune plu- 

 viam invocant. 



69. Ardea petens excelsa, adeo ut nubem quan- 

 doque humilem supervolare conspiciatur, ventum 

 significat. At milvi contra, in sublimi volantes, 

 serenitatem. 



70. Corvi singultu quodam latrantes, si contin- 

 uabunt, ventos denotant; si vero carptim vocem re- 

 sorbebunt, aut per intervalla longiora crocitabunt, 

 imbres. 



71. Noctua garrula putabatur ab antiquis mu- 

 tationem tempestatis prasmonstrare ; si in sereno, 

 imbres ; si in nubilo, serenitatem ; at apud nos, 

 noctua, clare et libenter ululans, serenitates plerum- 

 que indicat, praecipue hieme. 



72. Aves in arboribus babitantes, si in nidos 

 suos sedulo fugitent et a pabulo citius recedant, 

 tempestates praamonstrant ; ardea vero in arena 

 stans tristis, aut corvus spatians, imbres tantum. 



73. Delpbini tranquillo mari lascivientes flatum 



