99 



spectat, et Naturalis Philosophiae veluti basis est, aut 

 non attingunt, aut non urgent. 



Primo igitur, quod bene positum est, non moven- 

 dum : non scilicet fieri in aliqua transmutatione cor- 

 porum, transactionem aut a nihilo, aut ad nihilum ; 

 sed opera esse ejusdem omnipotentiae, creare ex ni 

 hilo, et redigere in nihilum, ex cursu Naturae vero 

 hoc nunquam fieri. Itaque summa materiae totalis 

 semper constat ; nil additur, nil minuitur. At istam 

 summam inter corpora per portiones dividi, nemini 

 dubium esse possit. Neque enim quisquam subtilita- 

 tibus abstractis tam dementatus esse queat, ut exis- 

 timet tantum materiae inesse dolio aquae, quantum 

 decem doliis aquae, neque similiter dolio aeris, quan 

 tum decem doliis aeris. At in corpore eodem non 

 dubitatur, quin copia materiae multiplicetur pro 

 mensura corporis : in corporibus diversis, ambigitur. 

 Quod si demonstretur, unum dolium aquae in aerem 

 versum decem dare dolia aeris (istam enim computa- 

 tionem propter opinionem receptam sumimus, licet 

 centupla verier sit), bene habet : etenim jam non 

 amplius sunt diversa corpora, aqua et ae r, sed idem 

 corpus aeris, in decem doliis. At unum dolium aeris 

 (ut modo concessum est) decima tanturn pars est 

 decem doliorum. Itaque resisti jam non potest quin 

 in uno dolio aquae, decuplo plus sit materiae, quam in 

 uno dolio aeris. Itaque si quis asserat dolium aquaa 

 totum in dolium aeris unicum verti posse, idem pror- 

 sus est, ac si asserat aliquid posse redigi ad nihilum. 

 Etenim una decima aquae ad hoc sufficiet, reliquse 



