HISTORIA VITM ET MORTIS. 119 



4. Observatum est, lapides ex parte Borea3 

 citius temporis edacitate consumi, quam Austro 

 expositos, idque et in pyramidibus, et in templis, 

 et aliis aadificiis manifestum esse : ferrum contra, 

 ad Austrum expositum, citius rubiginem contra- 

 here, ad Septentrionem tardius, lit in bacillis illis 

 ferreis aut cratibus, quse ad fenestras apponuntur, 

 liquet. Nee mirum, cum in omni putrefactione (qua- 

 lis est rubigo) humiditas acceleret dissolutionem ; in 

 arefactione simplici, siccitas. 



5. In vegetabilibus (loquimur de avulsis nee ve- 

 getantibus) stemmata arborum duriorum, sive trunci, 

 atque ligna, et materies ex ipsis, per secula nonnulla 

 durant. Partes autem stemmatis varie se habent; 

 sunt enim quaedam arbores fistulosaB, ut sambucus, 

 in quibus pulpa in medio mollior sit, exterius durius; 

 at in arboribus solidis, qualis est quercus, interius 

 (quod cor arboris vocant) durat magis. 



6. Folia plantarum et flores, etiam caules, exi- 

 gua3 sunt durationis, sed solvuntur in pulverem, se- 

 seque incinerant, nisi putrefiant ; radices autem sunt 

 magis durabiles. 



7. Ossa animalium diu durant, ut videre est in 

 ossuariis, scilicet repositoriis ossium defunctorum : 

 cornua etiam valde durant ; necnon dentes, sicut in 

 ebore, et dentibus equi marini. 



8. Pelles etiam et corium valde durant, ut cer- 

 nere est in pergamenis antiquorum librorum : quin- 

 etiam papyrus complura secula tolerat, licet perga- 

 menae duratione cedat. 



9. Ignem passa diu durant, ut vitrum, lateres ; 



