122 HISTORIA VIT^E ET MORTIS. 



in loco valde munito et tepido, superstites sunt : 

 certe notum est schema (qualibus in hortis utuntur 

 ad ornamentum) ex hyssopo, quotannis bis tonsum, 

 usque ad quadraginta annos durasse. 



15. Frutices, et arbores humiliores, ad sexagesi- 

 mum annum, alia etiam duplo magis, vivunt. Vitis 

 sexagenaria esse potest, et ferax est etiam in senec- 

 tute. Rosmarinus, feliciter collocatus, etiam sexa- 

 gesimum annum complet : at acanthus et hedera 

 ultra centesimum durant. Sed rubi setas non perci- 

 pitur, quia flectendo caput in terram novas nancis- 

 citur radices, ut veterem a nova distinguere haud 

 facile sit. 



16. Ex arboribus grandioribus annosissimae sunt 

 quercus, ilex, ornus, ulmus, fagus, castanea, plata- 

 nus, ficus ruminalis, lotus, oleaster, olea, palma, mo- 

 rus : ex his nonnullae usque ad octingentesimum 

 annum ; etiam earum minus vivaces, usque ad du- 

 centesimum perveniunt. 



17. At arbores odoratae et resinosaa, materia sua 

 sive ligno, etiam illis, quas diximus, magis durabiles, 

 setate paulo minus vivaces ; cupressus, abies, pinus, 

 buxus, juniperus; at cedrus, corporis magnitudine 

 adjutus, etiam superiores fere aequat. 



18. Fraxinus, proventu alacris et velox, aetatem 

 ad centesimum annum, aut nonnihil ultra producit ; 

 quod etiam quandoque facit ferula, et acer, et sorbus ; 

 at populus, et tilia, et salix, et (quam appellant) 

 sycomorus, et juglans, non adeo vivaces sunt. 



19. Malus, pyrus, prunus, malus Punica, malus 

 Medica, et citria, mespilus, cornus, cerasus, ad quin- 



