HISTORIA VIT^ ET MORTIS. 123 



quagesimum aut sexagesimum annum pervenire pos- 

 sunt ; praesertim si a musco, nonnullas ipsarum ves- 

 tiente, aliquando purgentur. 



20. Generaliter magnitude corporis in arboribus 

 cum diuturnitate vitae (caeteris paribus) nonnihil ha- 

 bet commune ; et similiter durities materiae : quin et 

 arbores glandiferae, et nuciferae, fructiferis et bac- 

 ciferis sunt plerumque vivaciores : atque etiam prae- 

 cocibus, vel fructu, vel foliis, serotinas et tardius fron- 

 descentes, atque tardius etiam folia deponentes, 

 aetate diuturniores sunt : quin et sylvestres cultis ; 

 et in eadem specie, quae acidum fructum ferunt, illis 

 quae dulcem. 



Observatio Major. 



(3) Bene admodum notavit Aristoteles discrimen 

 inter plantas et animalia, quoad alimentationem et 

 renovationem ; quod scilicet corpus animaliurn suis 

 claustris circumseptum manet, atque insuper, post- 

 quam ad justam magnitudinem pervenerit, alimento 

 continuatur et conservatur, sed nihil novum excrescit 

 prater capillos et ungues, quae pro excrementis ha- 

 bentur ; adeo ut necesse sit succos animalium citius 

 veterascere : at in arboribus, quae novos subinde ra- 

 mos, nova vimina, novas frondes, novos fructus emit- 

 tunt, evenit ut et ipsse, quas diximus, partes novas 

 sint, nee aetatem passae ; cum vero quicquid viride 

 sit et adolescens, fortius et alacrius alimentum ad 

 se trabat, quam quod inceperit desiccari : evenit una 

 et simul, ut truncus ipse, per quern bujusmodi ali- 



