124 HISTORIA VITM ET MORTIS. 



mentum transit ad ramos, uberiore et laetiore ali- 

 mento in transitu irrigetur, perfundatur, et recree- 

 tur : id quod etiam insigniter patet ex hoc (licet 

 illud non annotaverit Aristoteles, qui nee ea ipsa, 

 quae jam diximus, tarn perspicue explicavit), quod 

 in sepibus, sylvis caeduis, arboribus tonsis, amputatio 

 ramorum aut surculorum caulem ipsum aut truncum 

 confortat, illumque efficit longe diuturniorem. 



Desiccat io ; Desiccationis Prohibition et Desiccat i 

 Inteneratio. 



Ad Art. 2. 1- Ignis, et calor intensus, alia desiccat, 

 Historia - alia colliquat ; 



&quot;. Limus ut hie durescit, et hsec ut cera liquescit, 

 Uno eodemque igne.&quot; 



Desiccat terram, ct lapides, et lignum, et pannos, 

 et pelles, et quaecunque non fluunt : colliquat me- 

 talla, et ceram, et gummi, et butyrum, et sevum, et 

 hujusmodi. 



2. Attamen in illis ipsis, quae colliquat ignis, si 

 vehementior fuerit, ea in fine desiccat ; nam et me- 

 talla, ex igne fortiore, emisso volatili, minuuntur 

 pondere (prseter aurum) et deveniunt magis fragilia; 

 atque oleosa ilia et pinguia ab igne fortiore deve 

 niunt frixa, et tosta, et magis sicca, et crustata. 



3. Aer, praecipue apertus, manifesto desiccat, 

 nunquam colliquat; veluti cum via? et superficies 

 terrae, imbribus madefactae, desiccantur ; lintea lota, 

 quae ad aerem exponuntur, siccantur; herbse et 

 folia, et flores in umbra, siccantur. At multo 



