HISTORIA VIT^ ET MORTIS. 131 



istimamus morbos emaciantes, postea bene curatos, 

 compluribus vitam prolongasse. 



Observationes Major es. 



1. Miris modis homines, more noctuarum, in 

 tenebris notionum suarum acute vident, ad experi- 

 entiam, tanquam lucem diurnam, nictant et cagcuti- 

 unt. Loquuntur de elementari qualitate siccitatis, 

 et de desiccantibus ; et de naturalibus periodis corpo- 

 rum, per quas corrumpuntur et consumuntur ; sed 

 interim, nee de initiis, nee de mediis, nee de extre 

 mis desiccationis et consumptionis, aliquid, quod 

 valeat, observant. 



2. Desiccatio et consumptio, in processu suo, 

 tribus actionibus perficitur ; atque originem ducunt 

 actiones illae a spiritu innato corporum, ut dictum est. 



3. Prima actio est, attenuatio humidi in spiritum; 

 secunda est, exitus aut evolatio spiritus ; tertia est, 

 contractio partium corporis crassiorurn, statim post 

 spiritum emissum, atque hoc ultimum est ilia desic- 

 catio et induratio de qua praecipue agimus : priora 

 duo consumunt tantum. 



4. De attenuatione, res manifesta est ; spiritus 

 enim, qui in omni corpore tangibili includitur, sui 

 non obliviscitur ; sed quicquid nanciscitur in cor 

 pore (in quo obsidetur) quod digerere possit, et 

 conficere, et in se vertere, illud plane alterat et 

 subigit ; et ex eo se multiplicat, et novum spiritum 

 generat. Hoc ex probatione ea, instar omnium, 

 evincitur ; quod quae plurimum siccantur, pondere 

 minuuntur, et deveniunt cava, porosa, et ab intus 



